گرفتم دادا....
من همیشه از بوکس خوشم می اومد...ولی چون از دماغم میترسیدم هیچ وقت نرفتم دنبالش...

روی این زمین خاکی که نامش است دنیا ایستاده ام
با نگاهی پر از خستگی و پریشانی به آسمان خیره میشوم
خورشیدی را می بینم که با نگاه طلایی اش به من توجه می کند
سرم را پایین می اندازم ، خجالت زده از این روزگار با گریه اعتراض می کنم
ای خورشید ، ای قدرت مطلق روشنایی ، ای آفریده ی زیبای خدا
برای یک بار تا ابد بر مردم دنیای من بفهمان که دین من وجدانم است
قدر نشناسی آنان را به پای چه معرفتی بگذارم
گر تو نزدیک خدایم هستی اینگونه بگو شاید صدایم را شنید و دلم را به آرامش رساند
از این حرف های دو پهلو و تحریف شده در دین خویش بیزارم
از سنت های بیهوده و روایت هایی که دست نوشته ی یک عقل مریض هستند بیزارم
خدایا مگر نگفته ای در قرآنت هر ملتی را راهنمایی فرستادی
پس برای گنگی و تحریف شدن این نشانه ها هم راهنمایی بفرست
خسته ام از چند دستگی های دینی و مذهبی
نالانم از این احساس پوچی که دنیایم را پر کرده است
خسته ام از این سخن های پر از نصیحت و دروووغ
دستانم را ببین ، هیچ چیز برای خود نمی خواهم ، فقط اندکی آگاهی مرا بس است
خدایا بدان اگر اینگونه است ، دینم را وجدان خویش میبینم
همانقدر که منصور خود را الحق دانست ، من هم انا الحقی خود را پیدا خواهم کرد
آری
خود و خویش راپیدا خواهم کرد

خوب معلومه دیگه دنبال این و اون کردن