منتظر ان لحظه که بیایی و بنشینی و برایم بگویی همانی را که سالهاست #قولش را داده ای ..
همان ساعت ها و ثانیه های #دلتنگی و #فراق ..
همان دوری های بی طاقت و همان #دلشوره های شیرین و همان #دوست #داشتن های عجیب و غرق شدنی ..
هنوز هست و هستم ..

دلباخته ی آن #متانت عجیب ..
همان #چشمان #نجیب ..
همان دستهایی که #دستهایم را دوست میداشت ..
همان #قلبی که تکه ی دورافتاده ی قلبم بود ..
همان حجمی که #پر کرد تمام جاهای #خالی را ..
تمام نقطه چین ها را ..
تمام سه نقطه ها را ..
تمام ناتمام ها را ..

درگیر آن #احساسی که بین تمام تار و پودهای #وجودم رخنه کرد ..
وجودم را سرکشید ..
در تمام ماسه های خیابان نطفه بست ..
شد همان #منِ همیشگی ..

عاشق آن نگاه هایی که بی دلیل پی چیزی می گشت ..
بی دلیل عاشق بودند ..
بی دلیل به خواهش هایم توجه داشتند ..