وااااااااای کاش ..........

باشه بیــــــــــــــاآهــــــــــــــا آهــــــــــــــابیــــــــــــــا وسطکی لیلیلیلیلیلیییقــــــــــــــر قــــــــــــــر

از اون چهار درصد دو درصدشون حداقل یک بار میخونن
ینی این همه نرم افزار که نصب میکنن فقط واسه یکیشو میخونن و فکر میکنن بقیه نرم افزار ها هم همونا رو نوشته
یه درصد خلاصه مرورش میکنن
1 درصد هم همونایی هستن که این قوانین رو وضع میکنن یا تایپش میکنن حتماً

کوین کارتر عکاس ۳۳ ساله استرالیایی برای عکسبرداری و تهیه خبر از شورش در سودان قحطی زده راهی آن کشور شد.
هر ساعت ۲۰ نفر از گرسنگی می مُردند. کارتر، خسته از مشاهده جماعتی که از بی غذایی تلف می شدند به بوته زاری پناه برد. در آنجا دخترک نحیفی را دید که تلاش می کرد خود را به یکی از مراکز توزیع غذا برساند.
در حالی که سعی داشت از او عکس بگیرد، لاشخوری در نزدیکی او به زمین نشست. کارتر ضمن اینکه نمی خواست پرنده فرار کند کادر بندی را شروع کرد.
به گفته خودش ۲۰ دقیقه انتظار کشید شاید کرکس بالهایش را باز کند. اما این اتفاق روی نداد. کارتر پس از اینکه از صحنه عکس گرفت پرنده را فراری داد.
عکاس پس از این واقعه دچار آشفتگی عصبی و روحی شدیدی شد. روزنامه نیویورک تایمز عکس کارتر را خرید و آن را در شماره ۳۶ مارس ۱۹۹۳ چاپ کرد.
او به خاطر این عکس برنده جایزه پولیتزر( معتبرترین جایزه عکاسی دنیا) شد، اما چنان دچار تنش های روانی شده بود که سه ماه بعد دست به خودکشی زد.

منم دوسش دارم