روز اولی که اومدم دنبالر فکر کردم مثل بقیه سایت ها یکی میاد یه چیزی میگه و میره یا بعضی برای فکرهای منفی شون میان.. اما بعد از مدتی فهمیدم دنبالر جایی که اگه بچه هاش هر جور سلیقه و افکار داشته باشند حتی ضد هم باشند بازم برای سلامتی دیگران ختم قرآن و صلوات میگیرند .. فهمیدم جایی که اگه یکی ناراحت و غمگین باشه همه بهش دلداری میدن .. ببخشید نمی دونم دارم چی میگم .. ولی ای کاش نرگسی((@nargesiii)) .. فقط ای کاش..بغض لعنتی ولم کن ..
من فقط تو این چنتا پست که نمیدونم رو چه حسابی زدم تو فیوریت با نرگسی همکامنت شدهبودم و یهکم بهشوخی و یهکمم جدی حرف زدهبودیم، شناخت زیادی هم ازشون نداشتم ولی پستاشو میخوندم و دنبال میکردم، واقعن شوکه شدم و از عصر که فهمیدم چیزی نمیتونستم بگم، الانم میگم زندگی با درد و سختی فقط زندهموندن بود براش، از درد و بیماری راحت شد و الان فقط از نبودنش ناراحتم، آرزوی شکیبایی برای خانوادهاش دارم، یادش گرامی .. اینم سفارش خودش ..
و بهنظرم بهتره دستکم واسه اینجور راحتشدنا هرچند ناراحتیم، این رسم عزاداری و آه و فغان رو تا اندازهای تعدیل کنیم تا از خودش هم برای ما خاطره و یاد خوشی بجا بمونه ..
@نرگس@ سهم ِ تـو از ما هرچه بود ؛ سـپـردی اش بـه بـاد ! سهم ِ ما از تــو هر چـه بـود ؛ هـســت ؛ به همان طراوت و گرمای ِ آغازین ! عـزیـز می دارمـشان تا آخرین نـبـض ِ بـودنمان تا لحـظـه ی سـپــردن بـه خــاک ... !
می خواهم سخن بگویم از بیرحمی تقدیر .. از بی وفایی انسانها .. از بی پناهی مجنون می خواهم از پرسه زدن در کوچه های بی انتهای تشویش بگویم .. از آرزوهایی که بر دل مانده است .. از قصه های آشفته زندگی .. آنقدر می خواهم بگویم تا گوش شنوایی برای شنیدن بی کسیهایم پیدا شود .. براستی چه کسی سنگینی کلامم را به دوش خواهد کشید ؟؟.. روحت شاد
خدا حافظ همین حالا،همین حالا که من تنهام خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام خداحافظ کمی غمگین،به یاد اون همه تردید به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید اگه گفتم خداحافظ، نه اینکه رفتنت ساده است نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده است خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا
@الهـــــه از سرگرمی های ما دهه شصتیا بالا رفتن از رختخواب ها بود!! خدا میدونه چند بار رختخوابها ریزش کردن و موندیم زیر!! لذت صعود از این رختخوابها برابری میکرد با صعود به قله دماوند!! چه کنیم تفریح نداشتیم که…