دوسش دارم : دو قدم مانده به آن کوچه که هر روز تو را می دیدم/ لانه ی زاغچه ایست/ چه صفایی دارند/ پر شور و شعف و روشنی اند/ ز ِ پر زاغچه ها من به یک رنگیشان پی بردم/ در دکان دورنگی تعطیل/ همگی همدل و هم خو/ گر چه مشکی پوشند/ دلشان رنگ خداست/ زندگی مال همین زاغچه هاست...