كيــميــاگر
حوصله ...................... ته كشيد!
كيــميــاگر
آه مي كشـــــــــــد در درون! چه كسي شنيد؟! در اين نزديكي ها خدايـــــــــي هست؟!!!
كيــميــاگر
مرا ببـَر از اين تاريكي و سياهي، به جايي كه اقاقي ها راه را روشن ميكنند!
كيــميــاگر
تو اين دنيـــ ـــاي هيشكي به هيـــ ـــشكي، اون يكي دستـــ ـــت بايد اون يكي دستــــ ــتُ بگيره... و گرنه خلاصــ ــــــي خلاص... ح.پناهي
كيــميــاگر
بعد_ تو ديگه رويايـــي ندارم...دنيايـــي ندارم! دنياي_ شب زده ام كه با وجـــود_ تو مهتـــابي شده بود، باز هم تاريكـــ شده! ... آدمكاي_ دنياي_ من بي تـــــو، به من توجهـــي ندارن! دلمـ شـكــســتــــ! روياهـــامـ، كابوس_ شب و روز_ من شده! و سيــــــاهي دنيام رو گرفته...!
كيــميــاگر
منـــ با فاصلــــــه از تو مي گذرَم و تو با نگاهـــــي مرا تعقيبـــ مي كني! ... نگاهتـــ را كه پاسخ دهمــ، فــ ــآ صـلــ ـه با دو لبخنـــد پر مي شود!
كيــميــاگر
حال دگرگون_ من طبع شاعرانه ات را قلقلك ميدهد براي سرودن_ شعري عاشقانه؟! عاشق نيستم! جرمم عاشقي نيست! شعر_ من همه درد_ بودن است! جرمم زنده بودنم!!
كيــميــاگر
گذشتــــــــــ زمانــــــــــ منــــــــ را همـــــــ خاطرهـــــــ ميكند...