به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

پستیم و بلندیم و کمالیم و کمیم ... آیینه زنگ خورده و جام جمیم

این رهی نیست که از خاطره اش یاد کنيد
این سفر همره تاریخ به جا می ماند

من قرآن رو کامل نخوندم چه برسه به انجیل

راس میگیا رضا - خیلی شبیه - حالا این منم یا همون قبلیه منم

آوازکی تو شور و دشتی
که دل پر شوره امشب
یکی تو صحنه یادم نشسته
که از من دوره امشب
به زیر گنبد آبی احساس
یکی بود و یکی هست
قسم به قصه های عاشقونه
دلم تنگ کسی هست

گفتم به باد می‌دهدم باده نام و ننگ
گفتا قبول کن سخن و هر چه باد باد

خدا رو شکر که گذشت و بخیرم گذشت

خدایا برسون زودتر