نم نمک بارون می باره
تب ولی آتیش به جونه
چشا نمناکه و سرده
تب ولی باز می سوزونه

*
وقتی که دریا سرابه
تو غروب تنگ ماهی
همه دنیا حبابه
گاهی که می کِشه آهي

*
ماهي قرمز زخمي
نگی این سیاهِ بخته
دريا رو خود تو خواستي
جنگ اختاپوسا سخته

*
نم نمك بارون مي‌شينه
رو لباس صاف شيشه
مي‌شكنه تردي بغضش
ولي باز آروم نميشه

*
قمري كوچيك تنها
روي بوم خيس رويا
خوندنش نيلي و سرخه
صداش از رنگِ نه آوا

*
رنگ پرواز نجيبش
شده خيس اشك پنهون
صداي شعر قيامش
شده خونرنگ و پريشون

*
اگه درياي دل ما
موج خون و تب گرفته
سايه هيبت نوحِ
كه يم از سبب گرفته

*
نور خورشيدِ بهاره
پشت اين ابراي تيره
صدا، فرياد فرشته‌ست
ديو يخ داره مي‌ميره

*
آيه شكوه كوهِ
شعر طوفاني آيات
قيمت عاشقي خونِ
اينه اسرار روايات

ساعات عمر من همگی غرق غم گذشت‏

دست مرا بگیر كه آب از سرم گذشت‏



مانند مرده‏ای متحرك شدم، بیا

بی تو تمام زندگی‏ام در عدم گذشت‏



می‏خواستم كه وقف تو باشم تمام عمر

دنیا خلاف آنچه كه می‏خواستم گذشت‏



دنیا كه هیچ، جرعه آبی كه خورده‏ام

از راه حلق تشنه من، مثل سم گذشت‏



بعد از تو هیچ رنگ تغزل ندیده‏ایم

از خیر شعر گفتن، حتی قلم گذشت



تا كی غروب جمعه ببینم كه مادرم

یك گوشه بغض كرده كه این جمعه هم گذشت‏



مولا، شمار! درد دلم بی‏نهایت است‏

تعداد درد من به خدا از رقم گذشت‏



حالا برای لحظه‏ای آرام می‏شوم‏

ساعات خوب زندگی‏ام در حرم گذشت

دوستان از این کامنت به بعد هرکی کامنت بزاره پاک میشه و شدیدا باهاش برخورد میکنم خواهش میکنم دیگه ادامه ندین مرسی ممنونم

«اناشید» همون سروده!

اون که نیشش بازه علی ِ دیگه
منم که همیشه مظلوم