در میان بنی اسرائیل عابدی بود. وی را گفتند:« فلان جا درختی است و قومی آن را می پرستند» عابد خشمگین شد، برخاست و تبر بر دوش نهاد تا آن درخت را برکند. ابلیس به صورت پیری ظاهرالصلاح، بر مسیر او مجسم شد، و گفت:« ای عابد، برگرد و به عبادت خود مشغول باش!» عابد گفت:« نه، بریدن درخت اولویت دارد» مشاجره بالا گرفت و درگیر شدند.

عابد بر ابلیس غالب آمد و وی را بر زمین کوفت و بر سینه اش نشست. ابلیس در این میان گفت: «دست بدار تا سخنی بگویم، تو که پیامبر نیستی و خدا بر این کار تو را مامور ننموده است، به خانه برگرد، تا هر روز دو دینار زیر بالش تو نهم؛ با یکی معاش کن و دیگری را انفاق نما و این بهتر و صوابتر از کندن آن درخت است»؛ عابد با خود گفت :« راست می گوید، یکی از آن به صدقه دهم و آن دیگر هم به معاش صرف کنم» و برگشت.

بامداد دیگر روز، دو دینار دید و بر گرفت. روز دوم دو دینار دید و برگرفت. روز سوم هیچ نبود. خشمگین شد و تبر برگرفت. باز در همان نقطه، ابلیس پیش آمد و گفت: «کجا؟» عابد گفت:«تا آن درخت برکنم»؛ گفت«دروغ است، به خدا هرگز نتوانی کند» در جنگ آمدند. ابلیس عابد را بیفکند چون گنجشکی در دست! عابد گفت: « دست بدار تا برگردم. اما بگو چرا بار اول بر تو پیروز آمدم و اینک، در چنگ تو حقیر شدم؟»

ابلیس گفت:« آن وقت تو برای خدا خشمگین بودی و خدا مرا مسخر تو کرد، که هرکس کار برای خدا کند، مرا بر او غلبه نباشد؛ ولی این بار برای دنیا و دینار خشمگین شدی، پس مغلوب من گشتی»
منبع:کیمیای سعادت

خو بگو بايد دنبال فسيل بگرديم

مضمون اين نامه :



بسم الله الرحمن الرحيم

خدمت جناب خدا !

سلام عليکم ،اينجانب بنده ي شما هستم.

از آن جا که شما در قران فرموده ايد :

"ومامن دابه في الارض الا علي الله رزقها"

«هيچ موجودزنده اي نيست الا اينکه روزي او بر عهده ي من است.»من هم جنبنده اي هستم از جنبندگان شما روي زمين.

در جاي ديگر از قران فرموده ايد :

"ان الله لا يخلف الميعاد"

مسلما خدا خلف وعده نميکند.

بنابراين اينجانب به جيزهاي زير نياز دارم :

۱ - همسري زيبا ومتدين

۲ - خانه اي وسيع

۳ - يک خادم

۴ - يک کالسکه و سورچي

۵ - يک باغ

۶ - مقداري پول براي تجارت

۷ - لطفا بعد از هماهنگي به من اطلاع دهيد.

مدرسه مروي-حجره ي شماره ي ۱۶- نظرعلي طالقاني

نظرعلي بعد از نوشتن .....

نامه با خودش فکر کرد که نامه را کجا بگذارم؟ مي گويد،مسجد خانه ي خداست.پس بهتره بگذارمش توي مسجد. مي رود به مسجد امام در بازار تهران(مسجد شاه آن زمان) نامه را در مسجد در يک سوراخ قايم ميکنه و با خودش ميگه: حتما خدا پيداش ميکنه! او نامه را پنجشنبه در مسجد مي ذاره. صبح جمعه ناصرالدين شاه با درباري ها مي خواسته به شکار بره. کاروان او ازجلوي مسجد مي گذشته، از آن جا که به قول پروين اعتصامي

"نقش هستي نقشي از ايوان ماست آب و باد وخاک سرگردان ماست"

ناگهان به اذن خدا يک بادتندي شروع به وزيدن مي کنه نامه ي نظرعلي را روي پاي ناصرالدين شاه مي اندازه. ناصرالدين شاه نامه را مي خواند و دستور مي دهد که کاروان به کاخ برگردد. او يک پيک به مدرسه ي مروي مي فرستد، و نظرعلي را به کاخ فرا مي خواند. وقتي نظرعلي را به کاخ آوردند ،دستور مي دهد همه وزايش جمع شوند و مي گويد: نامه اي که براي خدا نوشته بودند،ايشان به ما حواله فرمودند .پس ما بايد انجامش دهيم. و دستور مي دهد همه ي خواسته هاي نظرعلي يک به يک اجراء شود .

داشت دفترمشقش را جمع می کرد.چشمش افتاد به روزنامه ای که مادر روی آن برای همسایه ها سبزی پاک کرده بود.تیترش یه "سه" بود با بینهایت "صفر"جلوش.عدد "سه"ناگهان او را از جا پراند.
- بابا، پس فردا با بچه های مدرسه می برنمون اردو. سه هزار تومن می دی؟
بابا سرش را بلندنکرد.باصدایی آرام گفت:فردا یه کم بیشتر مسافر می برم، سه هزار تومن هم به تو میدم.
با وعده شیرین بابا خوابید.
صبح زود، رفت کنارپنجره. پرده را کنار زد. باران ریزوتندی می بارید.قطره های باران برای رسیدن به زمین مسابقه گذاشته بودند. بند دلش پاره شد:آخه توی این بارون که مسافر سوار موتور بابام نمی شه.
اشک توی چشمهایش حلقه زد. از پشت پنجره آمد کنار. یک قطره اشک از روی صورتش چکید روی یکی از بینهایت "صفر"هایی که جلوی عدد"سه" رژه می رفتند.

هرگزنخواب کورش

دارا جهان ندارد،
سارا زبان ندارد

بابا ستاره ای در

!هفت آسمان ندارد
کارون ز چشمه خشکید،

البرز لب فرو بست
حتا دل دماوند،

آتش فشان ندارد

دیو سیاه دربند،
آسان رهید و بگریخت
رستم در این هیاهو،
گرز گران ندارد
روز وداع خورشید،
زاینده رود خشکید
زیرا دل سپاهان،

نقش جهان ندارد
بر نام پارس دریا،
نامی دگر نهادند
گویی که آرش ما،

تیر و کمان ندارد
دریای مازنی ها،
بر کام دیگران شد

نادر ز خاک برخیز،

میهن جوان ندارد

دارا ! کجای کاری،
دزدان سرزمینت
بر بیستون نویسند،

دارا جهان ندارد

آییم به دادخواهی،
فریادمان بلند است
اما چه سود،
اینجا نوشیروان ندارد

سرخ و سپید و سبز است

این بیرق کیانی
اما صد آه و افسوس،

شیر ژیان ندارد

کوآن حکیم توسی،

شهنامه ای سراید
شاید که شاعر ما

دیگر بیان ندارد

هرگز نخواب کوروش،

ای مهرآریایی
بی نام تو،وطن نیز

نام و نشان ندارد

پسرک پدربزرگش را تماشا کرد که نامه ای
می نوشت .......
بالاخره پرسید :
- ماجرای کارهای خودمان را می نویسید ؟.......
درباره ی من می نویسید ؟.....
پدربزرگش از نوشتن دست کشید و لبخند زنان به
نوه اش گفت :.........
- درسته درباره ی تو می نویسم اما مهم تر از نوشته هایم
مدادی است که با آن می نویسم ........
می خواهم وقتی بزرگ شدی مانند این مداد
شوی .......
پسرک با تعجب به مداد نگاه کرد و چیز خاصی در آن ندید .........

-
اما این هم مثل بقیه مدادهایی است که دیده ام ......
- بستگی داره چطور به
آن نگاه کنی ..... در این مداد 5 خاصیت است که اگر به دستشان بیاوری ، تا آخر
عمرت با آرامش زندگی می کنی ......
صفت اول :......
می توانی کارهای بزرگ کنی
اما نباید هرگز فراموش کنی که دستی وجود دارد که حرکت تو را هدایت می کند ........
اسم
این دست خداست .............
او همیشه باید تو را در مسیر ارده اش حرکت دهد ..........
صفت
دوم :........
گاهی باید از آنچه می نویسی دست بکشی و از مداد تراش استفاده کنی.........
. این باعث می شود مداد کمی رنج بکشد اما آخر کار ، نوکش تیزتر می شود .........
پس........
بدان که باید رنج هایی را تحمل کنی چرا که این رنج باعث می شود انسان
بهتری شوی ........
صفت سوم :.......
مداد همیشه اجازه می دهد برای پاک کردن یک
اشتباه از پاک کن استفاده کنیم .......
بدان که تصیح یک کار خطا ، کار بدی
نیست ......... در واقع برای اینکه خودت را در مسیر درست نگهداری مهم است.........
صفت
چهارم :......
چوب یا شکل خارجی مداد مهم نیست ،...... زغالی اهمیت دارد که داخل چوب
است ..........
پس همیشه مراقبت درونت باش چه خبر است ..........
صفت پنجم :...........
همیشه
اثری از خود به جا می گذارد ..........
بدان هر کار در زندگی ات می کنی ردی به جا
می گذارد و سعی کن نسبت به هر کاری می کنی هوشیار باشی و بدانی چه می کنی ..........

کلاغ لکه ای بود بر دامن آسمان و وصله ای ناجور بر لباس هستی.صدای ناهموار و ناموزونش،خراشی بود بر صورت احساس.با صدایش نه گلی می شکفت و نه لبخندی بر لبی می نشست.
صدایش اعتراضی بود که در گوش زمین می پیچید.
کلاغ خودش را دوست نداشت.بودنش را هم.کلاغ از کائنات گله داشت
کلاغ فکر می کرد در دایره ی قسمت نازیبایی تنها سهم اوست.کلاغ غمگین بود و با خودش گفتکاش خدا این لکه ی زشت را از هستی می زدود.)پس بال هایش را بست و دیگر اواز نخواند.
خدا گفتعزیز من!صدایت ترنمی است که هر گوشی شنوای آن نیست.اما فرشته ها با صدای تو به وجد می آیند.سیاه کوچکم!بخوان فرشته ها منتظرند.)
ولی کلاغ هیچ نگفت.
خدا گفتتو سیاهی.سیاه چونان مرکب که زیبایی را از آن می نویسند.و زیبایی ات را بنویس.اگر تو نباشی.آبی من چیزی کم خواهد داشت.خودت را از آسمانم دریغ نکن.)
و کلاغ باز خاموش بود
خدا گفت(بخوان،برای من بخوان،این منم که دوستت دارم.سیاهی ات را و خواندنت را.)
.کلاغ خواند.این بار عاشقانه ترین آوازش را
خدا گوش داد و لذت برد و جهان زیبا شد

می گفت: «نترس بانو!».........
من میگویم بترس!.........
بترس از مردهایی که همه جای خانه شان دستمال کاغذی پیدا می شود........ بترس از مردهایی که انگشت های نوازشگرشان پستی و بلندی های بدن ات را هنرمندانه پیدا می کنند......بترس از مردانی که روی تخت خوابشان موی زنهای مختلف پیدا میکنی!....... بترس از مردهایی که آدامس کبالت توی داشبرد ماشینشان،یا طبقه سوم کتابخانه شان پیدا می شو.........د. بترس از مردهایی که فرق Always و Alldays را می دانند. ......بترس .........از مرد هایی که برای هر مناسبتی یک حوله‌ی نو از توی کمدشان بیرون می‌آورند......... بترس از مردهایی که روبه روی تو نشسسته اند،.... پشت میزشان،....... یک‌هو بلند می‌شوند، ...می‌آیند و از بالای سرت،... دارت ها را از روی صفحه بر می‌دارند...، برمی‌گردند پشت میزشان..... و یکی یکی دارت ها پرت می‌کنند........ با آرامش. .......به طرف صفحه ای که بالای سر تو آویزان است. .....و... البته همیشه به هدف می‌زنند....... بترس از مردهایی که می‌دانند کِی بگویند:...... « جان... جانم...» ....بترس از مردهایی که با خودشان فکر می‌کنن......د:« این حلقه‌ی سیاه چیه دور چشماش...»...... و می‌گوین.....د:« تو چشمات سایه وخط چشم پر رنگی خورده ها بانو!»....... بترس از مردهایی که می‌دانند گاهی باید برایت عاشقانه بنوازند........ و گاهی «یه شب مهتاب» شاملو را بخوانند!........ بترس از مردهایی که حواسشان جمع است.......،خیلی جمع است...........، آن‌قدر که وقتی در یک روزِ خاص.....، می‌آیند دیدن ات......، سرخ می‌شوی..... از شرم و از لذت.......بانو او کارش را بلد است ......به همه اینگونه است...... ساده نباش........برای او مهم نیست جه شکل و شمایلی...... برای او همین مهم است که زن هستی......... بترس از مردهایی که کنارشان فکر می‌کنی زیباترینی، .......بهترینی....... که وقتی هستند......، فکر می‌کنی زندگی شاید چیز دل‌نشینی باشد........ اما نیست"......... لاقل بانو تشخیص بده این بار به خاطر خدا تشخیص بده که این همانی نیست که باید برای همیشه باشد...........

1)در سال 52 جمعه داریم و میدانید كه جمعه ها فقط برای استراحت است به این ترتیب 313 روز باقی میماند.

2) حداقل 50 روز مربوطش به تعطیلات تابستانی است كه به دلیل گرمای هوا مطالعه ی دقیق برای یك فرد نرمال مشكل است. بنابراین۲۶۳ روز دیگر باقی میماند.

3) در هر روز 8 ساعت خواب برای بدن لازم است كه جمعا" 122 روز میشود. بنابراین 141 روز باقی میماند.

4) اما سلامتی جسم و روح روزانه 1 ساعت تفریح را میطلبد كه جمعا" 15 روز میشود. پس 126 در روز باقی میماند.

5) طبیعتا" 2 ساعت در روز برای خوردن غذا لازم است كه در كل 30 روز میشود. پس 96 روز باقی میماند.

6) 1 ساعت در روز برای گفتگو و تبادل افكار به صورت تلفنی لازم است. چرا كه انسان موجودی اجتماعی است. این خود 15 روز است. پس 81 روز باقی میماند.

7) روزهای امتحان 35 روز از سال را به خود اختصاص میدهند. پس 46 روز باقی میماند.

8) تعطیلات نوروز و اعیاد مختلف دست كم 30 روز در سال هستند. پس 16 روز باقی میماند.

9) در سال شما 10 روز را به بازی میگذرانید. پس 6 روز باقی میماند.

10) در سال حداقل 3 روز به بیماری طی میشود و 3 روز دیگر باقی است

11) سینما رفتن و سایر امور شخصی هم 2 روز را در بر میگیرند. پس 1 روز باقی میماند.

12) 1 روز باقی مانده همان روز تولد شماست. چگونه میتوان در آن روز درس خواند؟!

گلی تو خوب میشی

فقط حمی