هر چند کمتر از تاریخ سنگ قبر آدم عمر میکنه ./

لعنت به من چه ساده دل سپردم ، لعنت به من اگه براش میمردم ...

بـاز سـَرم بـ ه دل ِ سـنگی ِ “تــو“ خـورد ، پـس چـرا دسـت از پـا دراز تـر بـر نـمیگردم ؟ مـثل ِ هـمیشه بـاز دلـم شـکست ولـی صـبوری ِ رفـتنت رو هـنوز نـداره ، مـگـ ه یـ ه رفـتنت چـند بـار شـکستن داره ؟؟ • • • ! /

#H120

خـیلی وقـت ِ نـیومدی ، دیـگـ ه تـنم بـوی ِ گـلاب نـمیده ، گـل هـا هـم خـیلی وقـت ِ پـوسیدن ، مثل ِ تـنم ، مـی خـوام بـیدار بـشم نـمیشه ، مـی خـوام صـدات کـنم ولـی خـاک نـمیذاره ، زیـر ِ ایـن سـنگ تـنها دلـخوشیم “تــو“ هـستی ، ولـی “مـ ـن“ روی خـاک هـم دل ِ خـوشی نـداشتم ؛ ایـنجا فـقط مـیشه خـاطره مـرور کـرد • • • !! /
{ ادامه داره !! }
{ چرندیات }

#H120

یـ ه مـترسـکی بـود کـ ه هـمه ی پـرنـده ها دوسـش داشـتن چـون صـورتش رو اشتـبـاهی یـ ه خـنده گـذاشتـه بـودن ، تـنهـا فـرقـش بـا پـرنـده هـا دوتـا بـال بـود ؛ وقـتی پـرنـده هـا مـیگـفـتن بـیـا بـریم پـیش ِ ابـرا مـیگـفـت مـن ایـن مـزرعـه رو تـنهـا نـمیـذارم ؛ یـ ه پـرنـده کـ ه بـالـش شـکستـ ه بـود و نـمـیتـونـسـت بـره ، وقـتـی دیـد مـترسـک تـنـهاسـت و گـریـ ه میـکنـ ه فـکـر کـرد بـالـهای ِ مـترسـک هـم شـکستـ ه ، ولـی راسـتـش مـترسـک بـال نـداشـت ، فـقـط دل داشـت ؛ بـا ایـن حـال چـون سـرپـا بـود کـسی فـکرش رو هـم نـمیـکرد دوتـا بـال کـم داره ، انـگاری هـیچ کـس دل نـداشت کـ ه بـده بـهش • • • !! /
#H120

چـشم هـام خـیس ِ تـنـت خـیس مـیشـ ه ، ولـی چـ ه فـایـده وقـتی ایـن جـاده تنـ م رو خـیس کـنـ ه ، انـگاری بـارون بـ ه مـاه هـ م رحـ م نـمیکـنـ ه چـ ه بـرسـ ه بـ ه “مـ ـن“ ــی کـ ه یـکــ تنـ ه زدم بـیـرون • • • !! / #H120

یـ ه جـوری نـا امـید شـدم از ایـن دل کـ ه یـ ه پـیـر از قـلـبش نـا امـید نـمیشـ ه ، بـرا قـدم زدن بـ ه جای عصا بـ ه خـاطره هـای ِ “تــو“ تـکیـ ه دارم ، بـ ه جای ِ دندون ِ مـصنـوعی حـرف های مـصنـوعی زمـزمـ ه میـکـنـم ، گوشـام کـَر شـدن از بـس صـدات کـردم ، چـشم هـام کـور شـدن از بـس دور بـودی ؛ “مـ ـن“ ِ پـیــر رو اگـ ه روزی جـایی دیـدی بـلنـد تـر صـدام کـن ، بـیشتـر نـزدیـک شـو ، اگـ ه هق هق زدم صبـر کـن کـ ه مـیخـوام حـرف بـزنـ م ؛ مـیدونـ م روزی بـرای شـنیـدن ِ صـدای ِ پـیـرم غـرورتـــ رو سـاکـت نـمیـکـنی • • • !! / #H120

هارمان کومن

چقدر سخت ِ که عشقت روبروت باشه نتونی هم صداش باشی ، چقدر سخت ِ که بارونی بشی هر شب نتونی آسمون باشی ، چقدر سخت ِ که زندونی بمونی بی در و دیوار نتونی هم زبون باشی ، چه بد بخت ِ گلی که مونده تو گلدون غمش یه قطره بارون ِ . . . چقدر سخت ِ که چشمات رنگ ِ غم باشه ولی ظاهر پر از خنده ، چقدر سخت ِ که عشقت آسمون باشه ولی آسون بگن چنده ، چقدر سخت ِ کلامت ساده پر پر شه نتونی ناجیش باشی

#رضا-صادقی