من از اونام که ذهنم پره از اینا.. هر لحظه و همیشه

همين كه از مادر زاده مي شوي مي فهمي چه ملكوتي را از دست داده اي...

باشه پس تو كه بيشتر از من بلدي حتما زندگيت رو فرم تر و بهتر از منه طلا

نه بابا...انسان که درس عبرت می گرفت این وضش نبود..من فقط فکر می کنم..نمیدونم شایدم به خاطر ایناس که دیگه مثه قبلنا بم خوش نمیگذره...می خندم..ولی بعدش باز...یه جورایی افسردگی بش می گن..گاهی خوشی گاهی غم..