"حسین منزوی"

بیچاره دلم..

این دل تنگ من و بیقراریهای من

عشق آن وصال اصیل

رویایی در سر

عشقی در دل

عشقی نه از آنگونه

عشقی زلالتر از آب

عشقی سفیدتر از برف

این دل تنگ من و بیقراریهای من

معشوق بی مانند من!

تصویر چون ماهت را در لوح دلم می انگارم

دلم غرق در نور می شود

گوئی صورتت با سیرت مهتاب وصلتی کهنه و دیرین دارد

با تو خود را قدحی میبینم پر از شراب

لبریز از تو و مست از وجودت

بودنت زندگی و نبودنت عدمم

طنین صدایت نفخه ی اصرافیلی من است

ضرباهنگ نفس هایت تپش قلبم

و موسیقی نگاهت توفانی بر پیکره ی رگ هایم , قلبم و روحم