از كسايي كه انتظارشو نداشتم بهتره جمع ببنديم

این یه تأتر خیابانی است
به این مفهوم که این مرد سپاسگذار همسرش هست از صبوری وی به خاطر حضور مرد در جبهه
که در کل فرهنگ ایرانی جاریست ( که از زمان هخامنشیان نیز به جا مانده ) آئین سپاس از زن به خاطر صبرش
همین

مرسي ماني جان سلام به روي ماهت دوست عزيزم

نچ. من باید موقع عکس چادر سرم کنم

حالا نکن موهاتو کچل میشی عیبی نداره یه چیزی نذر کن که یا خوب بشه یا عوض بشه

این دل تنگ من و بیقراریهای من

عشق آن وصال اصیل

رویایی در سر

عشقی در دل

عشقی نه از آنگونه

عشقی زلالتر از آب

عشقی سفیدتر از برف

این دل تنگ من و بیقراریهای من

معشوق بی مانند من!

تصویر چون ماهت را در لوح دلم می انگارم

دلم غرق در نور می شود

گوئی صورتت با سیرت مهتاب وصلتی کهنه و دیرین دارد

با تو خود را قدحی میبینم پر از شراب

لبریز از تو و مست از وجودت

بودنت زندگی و نبودنت عدمم

طنین صدایت نفخه ی اصرافیلی من است

ضرباهنگ نفس هایت تپش قلبم

و موسیقی نگاهت توفانی بر پیکره ی رگ هایم , قلبم و روحم