داشتم از این شهر می رفتم

صدایم کردی

جا ماندم

از کشتی که رفت و غرق شد

البته این می تواند یک قصه باشد

در این شهر دود و آهن

دریا کجا بود

که من بخواهم سوار کشتی شوم

و تو صدایم کنی

فقط می توانم بگویم :

تونجاتم دادی
تا اسیرم کنی …

” رسول یونان ”

تو تماشا کن

که بهاری دیگر

پاورچین پاورچین

از دل تاریکی میگذرد

و تو در خوابی

پرستو ها خوابند و تو می اندیشی

به بهاری دیگر

به یاری دیگر

اما برای من

نه بهاری

و نه یاری دیگر

- افسوس

من و تو دور از هم می پوسیم

غمم از وحشت پوسیدن نیست

غمم از زیستن بی تو در این لحظه پر دلهره است

دیگر از من تا خاک شدن راهی نیست

از سر این بام

این صحرا

این دریا

پر خواهم زد

خواهم مرد

و غم تو این غم شیرین را

با خود به ابد خواهم برد

در لابه لای برگ های زرد پاییزی به دنبال چه می گردی؟

تو با عشق متولد می شوی ...

بیدار شو، کسی خواهد آمد، کسی که مثل هیچ کس نیست!!

کسی که سبزتر از بهار است، کسی که با آینه ها مهربان است.

او مسافر است، دور است، دور دور...

از پشت پنجره دیدم؛ در باران...کسی می آید!

کسی می آید، کسی که مثل هیچ کس نیست،

کسی مثل شوق رهایی، مثل موج بلنــــد، مثل ابر سفید،

مثل برگ پاییزی، مثل من!

کسی می آید:

می آموزد عشق را، صداقت را، طراوت را. کسی می آید؛

کسی که مثل هیچ کس نیست!...

کسی که وقتی می آید باران می بارد!!

شب سیاه است، همه خفته اند و هوا دلپذیر است،

کسی می آید و هدیه می آورد.

کسی می آید...در باران...می آید!

رسم زندگی این است



یک روز کسی را دوست می داری



و روز بعد تنهایی



به همین سادگی



او رفته است



و همه چیز تمام شده است



مثل یک مهمانی که به آخر می رسد



و تو به حال خود رها می شوی



چرا غمگینی؟

این رسم زندگی است...

سلام

سلام samin

سلام داداش محمد

خوبین؟

آره منم کلی با سوز و گداز نوشتم این پستو

لایک زدن یعنی موافقن دیگه...

من مخالفم
بذاری عکس بقیه از سکه میافته خو