زندگی کردن که به همین راحتی ها نیست جان من!

باید باشد بهانه هایی که نبودشان نابودت کنند...

مثل :خنده های کسی,نگاه خاصی,صدایی.چشمهایی, تکه کلامهایی....

اصلا ادم باید برای خودش نیمکت دو نفره ای داشته باشد ...تاعصر به عصربه ان سربزند....

شب که شدبایدشب بخیرهایی را بشنود....

باید باشند کوچه ها وخیابان و پیاده رو های که از قدمهایت خسته شده اند.....

فنجان های قهوه ای که فالشان عشق باشد....

میزی در کافی شاپ باید شاهد خاطرات ادم باشد...

باید باشند ریتم ها وموسیقی هایی که دگرگونت کنند...

حتی بوی عطری خاص درزندگیت حس شود...

دست خطی که دلت را بلرزاند....

عکس که اشکت را دراورد......

باید باشد....

باید باشد.....

روزای روشن خداحافظ
سرزمین من خداحافظ....خداحافظ
خداحافظ
روزای خوبت بگو کجا رفت؟
تو قصه ها رفت یا از اینجا رفت؟
انگار گه اینجا هیشکی زنده نیست
گریه فراوون وقت خنده نیست
کونه ها خیسه دلا پاییزه
باروون قحطی از ابر میریزه
همه باهم قهر، همه ازهم دور
روزا مث شب، شبا سوت و کور
روزای روشن خداحافظ

همه عزادار، سر به گریبون
مردا سر دار، زنا تو زندون
نه تو آسمون نه رو زمینیم
انگار که خوابیم کابوس میبینیم
نوبت میگیریم بیجا بی هدف
واسه مردن هم باید رف تو صف
روزا و شبا اینجور میگذرن
هرجا که بخوان مارو میبرن
روزای روشن خداحافظ
سرزمین من خداحافظ....خداحافظ
خداحافظ

آخه تا به کی آروم بشینیم؟
حسرت بکشیم گریه ببینیم؟
ای زن تنها، مرد آواره
وطن دل توست شده صد پاره
پاشو کاری کن فکر چاره باش
فکر این دل پاره پاره باش
همه عزادار، سر به گریبون
مردا سر دار، زنا تو زندون
پاشو کاری کن فکر چاره باش
فکر این دل پاره پاره باش
-----------------------------
ترانه سرا: اردلان سرفراز
اجرا: هایده

مرسی حسام منم خوب خدا رو شکر

نمی خواهم برایم عادی شوی

نمی خواهم برایت عادی شوم

نمی دانم به كجا میرویم به كجا میرسیم

من تو را از ان خود میدانم

و اگر روزی بیایی و خبری داشته باشی

بگویی عشق را یافتی من چطور ویران شدنم را پنهان كنم

و انوقت ....

نمی دانم كجا اوار خواهم شد ولی میدانم دیگر چیزی از من باقی نخواهد ماند

و جایی برای مرمت نمی ماند

كاش می توانستم به همین سادگی

كه كلمات روی برگه می ایند به تو بگویم دوستت دارم خیلی زیاد..

همیشه در سختی ها به خودم می گفتم

” این نیز بگذرد ..”

هنوز هم می گویم ..

اما حال می دانم آنچه می گذرد عمرِ من است ، نه سختی ها

مارواین همه خوشبختی محاله

کسی که نقطه اغاز هر چه پرواز است .....

تویی در سفر عشق خط پایانی .....

تویی بهانه ان ابرها که میگویند.....

بیا تاصاف شود این هوای ابری.....

کنار نام تو لنگر گرفت کشتی عشق ......

بیا که یاد تو ارامشی است طوفانی

نیلو یک ترم با بدبختی تحملش کردم نمیتونم ادامه بدم. الان امارشو گرفتم دقیقا تا اخر کارشناسی با این کسافط درس دارم. تک استادم هست لعنتی مث سگ دنبالمه. اصن اعصابم داغون شده

من آن بازیچه ای هستم

که میرقصم به هر سازت

تو میخندی به کبر آخر به این چشمان گریانم

خدایی ناخدایی

هرچه هستی غافلی یارب

که من آن کشتی بشکسته ای در کام طوفانم

توئی قادر توئی مطلق

نسوزان خشک و تر باهم

که من فریاد نسلی

عاصی و قومی

پریشانم

... صبحتون بخیر