زنده شد خنده دوباره به نوای پَ نَ پَ
دل ما شاد شد از خاطره های پَ نَ پَ
هرکسی هر سخنی داشت برایت بنوشت
ذهن ما باز شد از ذهن رسای پَ نَ پَ
با صدای تو به لبخند کمی راضی شد
دل غمگین و صدایم به صدای پَ نَ پَ
پیچ ها مانده و درمانده شدند از هنرت
خودمانیم ! همه افتاده به پای پَ نَ پَ
نمره دادی به همه ، لایک زدی پست مرا
اگــرم لایک نخوردم به فدای پَ نَ پَ
هرکه زوری زد و خلاقیتی حاصل کرد
همه را ریخت به عشق تو ، به پای پَ نَ پَ
شعر ناقابلی از عقلِ کمم بیرون زد
نامه ای ساده زدم باز برای پَ نَ پَ

ما بیشتر رفیق..............................

نه فقط اول دبستان.همه ی اون سالایی که می رفتیم مدرسه....کاش هیچ وقت بزرگ نمیشدم ...