دو شلیک در یک سکانس ....

با ذهن یک پرنده ، زیر بار ِ آسمان / خاکستری شدن ......

دود از دهان ِ کودکی پایین می رود که دارد

به جسد های توی ذهنم بیست سوالی می فهماند ........

و با توهم فهمیدن دارد سر ِ تمام پیامبر ها داد می زند ........

دو شلیک در یک شقیقه ....

سیم برقی در امتداد موهای عروسکی که در باد / بافته می شد

و پاهایش به یک خواب زمستانی کشیده می شد ....

دو شلیک در یک شامپاین ....

تنها برای ادای شاعر

به دینی که بر گردن تو تاب می خورد .........

دو کودک با چشم های تیله ای ....

پشت آسیابی که خودش از دلش خبر ندارد ....

دارند روی تمام عروسک ها اسم می گذارند ....

تمام پرنده ها را آموزش می دهند ...........

دو کودک ... در یک کلت ...

دارند به مرگ بدون تدفین عادت می کنند ....

و تیله ها دنبال صاحب جدید

دارند به یک مادر از پیش ساخته عادت می کنند. . .

یادت باشد

دلت که شکست ، سرت را بگیری بالا

تلافی نکن ، فریاد نزن ، شرمگین نباش.

حواست باشد ؛

دل شکسته ، گوشه‌هایش تیز است.

...
مبادا که دل و دست آدمی را که روزی دلدارت بود زخمی کنی به کین،

مبادا که فراموش کنی روزی شادیش، آرزویت بود...

صبور باش و ساکت ...

می دونی چیه رفیق!؟
حکایت زندگی ما شده مث "دکمۀ پیراهنِ"
اولی رو که اشتباه بستی تا آخرش اشتباه می ری .
بدبختی اینه که زمانی به اشتباهت پی می بری که رسیدی به آخرش...

خدایا...
دستم را بگير ...
و مرا ببر به دور "دست" هايی که...
در "دسترس " هيچ "دستی" نباشم ....

چرا کسی #خطاب قشنگ یا #دوست داشتن و #عاشقانه بهم نمیده ...

چون #مخاطب خاص کسی نیستیم ...

دیگه نه #سلام میکنم و نه #خداحافظی ...

چون برای #کسی #مهم نیستم ...