آسمانش را گرفته تنگ در آغوش

ابر، با آن پوستین سرد نمناکش

باغ بی برگی، روز و شب تنهاست

با سکوت پاک غمناکش.

ساز او باران ، سرودش باد

جامه اش شولای عریانی ست

ور جز اینش جامه ای باید،

بافته بس شعله ی زر تار پودش ، باد.

گو بروید یا نروید ، هرچه در هر جا که خواهد یا نمی خواهد.

باغبان و رهگذاری نیست.

باغ نومیدان، چشم در راه بهاری نیست

گر ز چشمش پرتو گرمی نمی تابد

ور به رویش برگ لبخندی نمی روید؛

باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست؟

داستان از میوه های سر به گردون سای اینک خفته در آغوش پست خاک می گوید

باغ بی برگی ،

خنده اش خونی ست اشک آمیز.

جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن،

پادشاه فصل ها پاییز.

سلامتیه اونایی که براشون مثل آتیش چهارشنبه سوری بودیم
همه وجودمون تو آتیش عشقشون سوخت

تا اونا با شادی از رومون بپرن و رد بشن

لالا لا لا نخوب سودی نداره

همون بهتر که بشماری ستاره

همون بهتر که چشمات وا بمونه

که ماه غصه اش نشه تنها بیداره

من اینجا 2 تا #خواهر دارم ... #خواهرانی که خیلی دوستشون دارم ...

این گل تقدیم خواهر بزرگم #هیوای عزیز

من که یاری ندارم ، چشم انتظاری ندارم

قاصدک برو ، برو
که باتو کاری ندارم

قاصدک به چشم من، قصه ی یک دردی برو

میدونم برای من ، خبر نیاوردی برو

توی 7تا آسمون من یه ستاره ندارم

کسی که عشق من، به یاد بیاره ندارم

ندارم دلی که یک لحظه به یادم بزنه

ندارم هیچ کسی رو، که فکر کنی یار منه

قاصدک برو ،برو
که با تو کاری ندارم

من که یاری ندارم ، چشم انتظاری ندارم

خیلی وقته دارم با تنهایی سر میکنم

همه قاصدک های شهر و پر پر می کنم

قاصدک برو ،برو
که با تو کاری ندارم