معلم چو آمد، به ناگه کلاس؛

چو شهری فرو خفته خاموش شد

سخن های ناگفته در مغزها

به لب نارسیده فراموش شد

معلم ز کار مداوم مدام

غضبناک و فرسوده و خسته بود

جوان بود و در عنفوان در شباب

جوانی از او رخت بر بسته بود

سکوت کلاس غم آلود را

صدای رسای معلم شکست

زجا احمدک جست و بند دلش

از این بی خبر بانگ ناگه گسست

"بیا احمدک درس دیروز را

بخوان تا بدانم که سعدی چه گفت"

ولی احمدک درس ناخوانده بود

به جز آنچه دیروز از وی شنفت

عرق چون شتابان سرشک ستم

خطوط خجالت به رویش نگاشت

لباس پر از وصله و ژنده اش

به روی تن لاغرش لرزه داشت

زبانش به لکنت بیفتاد و گفت

"بنی آدم اعضای یکدیگرند"

وجودش به یکباره فریاد کرد

"که در آفرینش ز یک گوهرند"

در اقلیم ما رنج بر مردمان

زبان و دلش گفت بی اختیار

"چو عضوی به درد آورد روزگار"

"دگر عضوها را نماند قرار"


"تو کز…، تو کز…" وای یادش نبود

جهان پیش چشمش سیه پوش شد

نگاهی ز سنگینی از روی شرم

به پایین بیفکند و خاموش شد

در اعماق مغزش به جز درد و رنج

نمی کرد پیدا کلامی دگر

در آن عمر کوتاه او خاطرش

نمی داد جز آن پیامی دگر

ز چشم معلم شراری جهید

نماینده آتش خشم او

درونش پر از نفرت و کینه گشت

غضب می درخشید در چشم او

"چرا احمدِ کودنِ بی شعور،"

معلم بگفتا به لحنی گران

"نخواندی چنین درس آسان بگو"

"مگر چیست فرق تو با دیگران؟"

پلک جهان می پريد
دلش گواهی ميداد
اتفاقی می افتد
اتفاقی می افتد
و
فرشته ای از آسمان فرود آمد

دختر فصل #پاییز و #ماه #مهربونیها ... ماه #مهر

تولدت مبارك #رویای #عزیز و #مهربون

#کتی تو قطار میشینه به صندلی روبرویی میگه :: به سلامتی دارین برمیگردین !!!!

به سلامتی اونایی که غصه هاشونو با خودشون قسمت میکنن و شادی هاشونو با بقیه …

به سلامتی اونایی که دلشون مث ورقه شاگرد تنبلا پاک و سفیده !

سوسک بهانه بود دلش بغل میخواست ، مام که تو این باغا نیستیم خودمون زودتر از اون فرار کردیم !

مردم اعصاب ندارنااااااااااا