ایول خیلی بجا گفتی خیلی سوز داره

چی میشد گر دل اشفته ی من به شهر چشمای تو عادت نمیکرد

پرستوی نگاهت نا گهان از دل اشفته من هجرت نمیکرد

چی می شد اولین روز جدایی برام تا قیامت شب نمی شد

وجود پاک و سر شار از امیدم گرفتار سکوت شب نمی شد

چی میشد می تونستم برات غزلهایی بگویم عاشقانه

و یا در اخرین مصرع شعرم بگیرم از و جودت یک نشانه

چی میشد زیر نگاهت گل نیلوفری رو دیده بودم

و یا از باغ همسایه شبانه گل نسترن برایت چیده بودم

چی میشد زیر سقف نیلی شب کنارم عاشقانه مینشستی

نمیگفتی

مسافر هستی

امشب تو بغض خسته ام را میشکستی