سهم من از تو چی بوده؟ پشت پا یا خنجر از پشت



تو منو دوستم نداشتی حتی قد نوک انگشت



سهم من از تو چی بوده؟ جای خالیت توی خونه



حق دارن آدما ولله که به من میگن دیوونه



نگو یه فرصت دیگه کار از این حرفا گذشته



دیگه چاره ای جز این نیست آخه کار سرنوشته



نگو یه فرصت دیگه خود من هم کم آوردم



حیف اون همه نوازش چقده غصتو خوردم



برو با خیال راحت من ازت گله ندارم



حرفشم نزن عزیزم آخه حوصله ندارم



برو با خیال راحت اینجا قلبی نشکسته



دیگه بر نگرد که اینجا کسی منتظر نشسته







یه روزی می رم



اگه من یه روز نباشم کی از عشقت می میره؟ یه روزی می رم و اون روزه که گریه ات می گیره



اگه من یه روز برم برای کی ناز می کنی روی بوم کی می شینی با کی پرواز می کنی



وقتی که قهر می کنی منتتو کی می کشه؟ اگه من یه روز نباشم سرنوشتت چی می شه؟



کی واست لا لا می گه که چشماتو هم بزاری کی می ذاره تو همش براش بهونه بیاری



با کلیدش کیه قفل اخماتو وا می کنه اون شبا که سردته کی دستاتو ها می کنه



وقت گریه سر تو رو شونه کی می ذاری به یه آغوش دیگه که آخه عادت نداری



اگه من یه روز نباشم کی از عشقت می میره؟ یه روزی می رم و اون روزه که گریه ات می گیره

نفس می کشم نبودنت را

نیستی

هوای بوی تنت را کرده ام

می دانی

پیرهن جدایی ات بدجور به قامتم گشاد است

تو نیستی

آسمان بی معنیست

حتی آسمان پر ستاره

و باران

مثل قطره های عذاب روی سرم می ریزد

تو نیستی

و من چتر می خواهم ...

هر چیزی که حس عاشقانه و شاعرانه می دهد در چشمانم لباس سیاه پوشیده...

خودم را به هزار راه میزنم

به هزار کوچه

به هزار در

نکند یاد آغوشت بیفتم ...

سفر تن را تا خاک تماشا کردی

سفر جان را از خاک به افلاک ببین

گر مرا می جویی

سبزه ها را دریاب با درختان بنشین

.

ای انسان هر که باشی واز هر جا که بیایی

میدانم خواهی آمد

من کوروشم که برای پارسی ها این دولت وسیع را بنا نهادم

بدین مشتی خاک که تن مرا پوشانده رشک مبر

.

.

.

آین که خاک سیه اش بالین است

اختر چرخ ادب پروین است

گرچه جز تلخی از ایام ندید

هر چه خواهی سخنش شیرین است

.

.

.

ستاد دلهره و اضطراب چندثانیه ای!