ای خطه ایران مهین ، ای وطنم

ای گشته به مهر تو عجین جان و تن من

آبی قلب تو خلیج فارس و هرمز

سینه به سینه ات سلسله کوه البرز

وسعت نام تو ، وسعت نام خورشید

جلوه ی خاک تو ، قرمز و سبز و سپید

این نه منم من ، نه من منم من

ذره خاک وطنم من

ایران خاک دلیران ، ایران غرش شیران

ایران همیشه جاویدان

شبنمی از جنگل شمال ، ایرانی

دیده به دریایی از کمال ، ایرانی

محو جمیلی از آن جمال ، ایرانی

ایرانی پهلوان ، ایرانی مهربان ، ایران وطن من

ایرانی قهرمان ، ایرانی پهلوان

از ارس تا خلیج وطن من

خون سیاوش ، کمان آرش

مهد شهیدان ، غرور آتش

خانه ایمان به لطف یزدان

ایران خاک دلیران ، ایران غرش شیران

ایران همیشه جاویدان

رستم و سهراب قصه ها ، ایرانی

شیرین و فرهاد عاشقا ، ایرانی

اهل وفا صلح و صفا ، ایرانی

ایرانی مهربان ، ایرانی قهرمان

ایـــــــــــــــران ، وطــــــــــــــــــن من

این نه منم من ، نه من منم من

ذره خاک وطنم من

ایران خاک دلیران ، ایران غرش شیران

ایـــــــــــــــران همیشه جاویدان

این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست

این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست

آن دختـــــــــــر چشم آبی گیسوی طلایی

طناز سیه چشــــــــــم چو معشوقه من نیست

آن کشور نو آن وطــــن دانش و صنعت

هرگز به دل انگیــــــــــزی ایران کهن نیست

در مشهد و یزد و قم و سمنان و لرستان

لطفی است که در کلگری و نیس و پکن نیست

در دامن بحر خزر و ساحل گیلان

موجی است که در ساحل دریای عدن نیست

در پیکر گلهای دلاویز شمیران

عطری است که در نافه ی آهوی ختن نیست

آواره ام و خسته و سرگشته و حیران

هرجا که روم هیچ کجا خانه من نیست

آوارگی وخانه به دوشی چه بلاییست

دردی است که همتاش در این دیر کهن نیست

من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ

در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست.

هرکس که زند طعنه به ایرانی و ایران

بی شبهه که مغزش به سر و روح به تن نیست.

پاریس قشنگ است ولی نیست چو تهران

لندن به دلاویزی شیراز کهن نیست.

هر چند که سرسبز بود دامنه آلپ

چون دامن البرز پر از چین وشکن نیست

این کوه بلند است ولی نیست دماوند

این رود چه زیباست ولی رود تجن نیست

این شهرعظیم است ولی شهرغریب است

این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست

افسوس چی بودیم و چی شدیم