اگر کمی چشمانــــــــم را سیاه کنم ... #تغییـــــــر میکنم!!!

لاکــــــــــ بــــــــزنم!!!

پاشنه های کفشــــــــم بلند باشد!!

با گل سری کوچک زیبایی موهــــــــــایم زیباتر میشود!

با نگاه دخترانه ام ...

دلِ پدرم را میلــــــرزانم!

با اشکــــــــــــم دلش نــــــــــرم میشود!

خـــــودم را برای " آدمــــــــــش " لـــــــوس میکنم!!!

گاهی ضعیف تر از تو باشم و کمکم کنی..!

تکیه میکنم به مَــــــرد زندگی ام!!!

مـوهای ژولیده ی صبح...

صدای نخــــــراشیده ام در صبح!

شیطنــــــت برای کسی که دوسش دارم...!!

" بعـــــــــــــله"...

"زندگی دختـــــــــــــرانه ام را دوست دارم!"

حیف که تا حالا نمی دونستم

برای دل خودم می نویسم...

برای دلتنگی هایم...

برای دغدغه های خودم...

برای شانه ای که تکیه گاهم نیست...

برای دلی که دلتنگم نیست...

برای دستی که نوازشگر زخم هایم نیست...

برای خودم می نویسم...

دیروز کودکی در امتداد کوچه های پر از بی کسی این شهر شلوغ؛

دست تمنایی به سویم دراز کرد؛

خالی تر از تمامی آرزوهای کودکانه؛

دنیا عوض شده است؛٬

کودکان به دنبال نان اند و ما به دنبال عشق ...!

می دانم. . .

خوب می دانم. . . .

که در پشت چهره به ظاهر خندانت چه دردی نهفته است. . .

ﺑــﺮﺍﯾﺘـــﺎטּ ﺩُﻋـــﺎ مـے ﮐﻨـــﻢ

ﺩَﺳﺘﺘـــﺎטּ ﺩَﺭ دَست ﺍﻭ ڪــہ ﺩﻭﺳﺘــﺶ ﺩﺍﺭﯾـــﺪ ﮔـــﺮﻩ ﺑـُـﺨـﻮﺭﺩ

ڪــہ ایـטּ ﺧـــﻮﺩِ ﺧـــﻮﺩِ ﺧﻮشبختیست

"براستی مهربانان ، فرمانروایان گیتی اند ." حکیم ارد بزرگ

مرسی

زندگـــی زیبـاســـت چشمـی بـاز کـن
گردشـــی در کوچــه باغ راز کن
هر که عشقش در تماشا نقش بست
عینک بد‌بینی خود را شکسـت
من مـیـــان جســـم‌ها جــان دیـــده‌ام
درد را افکنـــده درمـان دیـــده‌ام
دیــــده‌ام بــر شـــاخه‌ها احـســـاسـ‌ـها
می‌تپــد دل در شمیــــم یاسها
زنــدگــی موسـیـقـی گنـجشـکهاست
زندگی باغ تماشـــای خداســت
گـــر تـــو را نــور یـقیــــن پیــــــدا شود
می‌تواند زشــت هم زیبا شــود
حال من، در شهر احسـاسم گم است
حال من، عشق تمام مردم است!
زنـدگــی یــعنـی همیـــــــن پــروازهــا
صبـــح‌هـا، لبـخند‌هـا، آوازهـــا
ای خــــطوط چهــــره‌ات قـــــــرآن من
ای تـو جـان جـان جـان جـان مـن
با تـــو اشــــعارم پـر از تــو مــی‌شـود
مثنوی‌هایـم همــه نو می‌شـود
حرفـهایـم مــــرده را جــــان می‌دهــد
واژه‌هایـم بوی بـاران می‌دهـــد