میدانی سه رکن حس کردن یک نفر چیست؟


اینکه اول عاشقش باشی..


بعد درگیر احساس عاشقی با او..


در نهایت عاطفه ای را خرجش کنی که لیاقتش را دارد


این سه می شوند همانیکه باید بشوند


آنوقت حساس میشوی


حســـاسی


در انتخابش


در نگاههایش


در صحبت کردنش


او برای توست


تو از آنِ تو


گاهی مغروری برای داشتن او


حسودی از دیدن نگاه هایی جز تو روی او


میخواهی خودت باشی و او


او همان کسیست که قبلاً بوده


چشمهای تواَند که او را جوری دیگر می بینند .


قلـღــبت جور دیگری می تپد


فکرت درگیرش می شود


آری !


اینگونه شد ؛ تو عاشღــق شدی ...

امشب مي خوام مست بشم عاشق يک دست بشم


بدون تو نيست بودم امشب مي خوام هست بشم


يه جون نا قابلي هست بذارفداي تو بشه


بيفته زير قدمات تاخاک پاي تو بشه



کهنه شراب کهنه شراب امشب بال و پرم بده


حرف نگفته خيليه جرات بيشترم بده


امشب مي خوام حرف بزنم خنده کنم گريه کنم


لطفي کن اي ساقي و مي چندين برابرم بده



امشب مي خوام مست بشم عاشق يک دست بشم


بدون تو نيست بودم امشب مي خوام هست بشم



امشب پروبال دارم شور دارم حال دارم


امشب تو اين سينه دلي خوشا براحوال دارم


امشب پروبال دارم شور دارم حال دارم


امشب تو اين سينه دلي خوشا براحوال دارم

چه کاری از من بر می آید ؟ وقتی عشق تمام

خودش را می ریزد توی واژه هایم و بی قرارم

می کند ...!

خدایا دلهای ما رو از عشق و محبت خودت پر کن

کاش ما همین لطافت،سادگی،زلالی روهمیشه داشته باشیم


کاش به فطرت فراموش شده خودمون برگردیم !

یادم باشد زندگی را دوست دارم.♥

یادم باشد قلب کسی را نشکنم. ♥

یادم باشد زمان، بهترین استاد است.♥

یادم باشد که عشق کیمیای زندگیست♥.

یادم باشد پاکی کودکیم را از دست ندهم.♥

یادم باشد زندگی، ارزش غصّه خوردن ندارد.♥

یادم باشد پل های پشت سرم را ویران نکنم.♥
♥
یادم باشد هیچگاه از راستی نترسم و نترسانم.♥

یادم باشد از بچّه ها می توان خیلی چیزها آموخت.♥

یادم باشد برای درس گرفتن و درس دادن به دنیا آمده ام.♥

یادم باشد با کسی دشمنی نکنم شاید روزی دوستم شود.♥

غنچه از خواب پريد ... و گلي تازه به دنيا آمد ...

خار خنديد و به گل گفت : سلام ... و جوابي نشنيد ...

خار رنجيد ولي هيچ نگفت ...

ساعتي چند گذشت ... گل چه زيبا شده بود ...

دست بي رحمي آمد نزديک ... گل سراسيمه ز وحشت افسرد ...

ليک آن خار در آن دست خليد ... و گل از مرگ رهيد ...

صبح فردا که رسيد ... خار با شبنمي از خواب پريد ...

گل صميمانه وشادان به او گفت : سلام ...

آرزویت را برآورد ه میکند


آن خدایی که آسمان را برای خنداندن گلی میگریاند.

در کنکاش خویشتن، حقیقت را کشف کردم،


در کنکاش حقیقت، عشق را!


در کنکاش عشق، خدا را یافتم،


و در خدا، همه چیز را!