کوله بارِ خستگی هایِ گذشته بر دوشم ... با امید به آینده ... هنوز استوار قدم بر میدارم ...

او می رسد که از پس نه ماه انتظار
راز درخت باغچه را برملا کند

او قول داده است که امسال از سفر
اندوه های تازه بیارد - خدا کند -

او می رسد که باز هم «عاشق» کند مرا
او قول داده است به قولش وفا کند

پاییز عاشق است و راهی نمانده است
جز این که روز و شب بنشیند دعا کند

شاید اثر کند و خداوند فصل ها
یک فصل را به خاطر او جا به جا کند

تقویم خواست از تو بگیرد بهار را
تقدیر خواست راه شما را جدا کند

خش خش... صدای پای خزان است، یک نفر
در را به روی حضرت پاییز وا کند

... علیرضا بدیع ...

وقتـےدلـمـ بـھ سمتـِ تـُ مـآیل نمےشـود

بآیـد بگویـمـ اسـمـِ دِلـمـ , دلـ نمےشـود

فدات عــــزیز دلم

وقتی نباشد ... سر میرود ..