انگار از خطوط سبز تخیل بودند

آن برگ های مرده که در شهوت نسیم نفس می زدند

انگار...

آن شعله ی بنفش که در ذهن پاک پنجره ها می سوخت

چیزی بجز تجسم معصومی از چراغ نبود ...

ره میخانه و مسجد کدام است
که هر دو بر من مسکین حرام است

نه در مسجد گذارندم که رند است
نه در میخانه کین خمار خواب است

ورای مسجد و میخانه راهی است
بجوئید ای عزیزان کین کدام است

به میخانه امامی مست خفته است
نمی‌دانم که آن بت را چه نام است

مرا کعبه خرابات است امروز
حریفم قاضی و ساقی امام است

برو عطار کو خود می‌شناسد
که سرور کیست سرگردان کدام است

عطار

الان اینطور نیست ؟ جوامع قدرتمند در رفاه نیستد ؟ جوامع مث افریقا در عذاب نیستند ؟
نکته دیگه اینکه یادمه یه جایی خونده بودم " اگر کسی دو هزار سال پیش در جاهای دور افتاده زندگی می کرد ، توانسته چیزهایی بسازد که کاملا شبیه وسایل زندگی امروزی ست ، چطور ذهن و دل و درونیاتش می تواند متفاوت باشد ؟
میکروسکوپ و تلسکوپ امکان دیدن چیز هایی را برایمان فراهم می کند که پیش از این نمی توانستیم ببینیم یا ایمیل سریع تر از نامه است ، اما باز هم شکل دیگری از نامه نگاری است "


همه این حرف ها نظر شخصی من بوده / و قرار نیست درست باشه / فقط یه نظر بود
مرسی از همگی

خبرهایی از یک کلمه رسیده بود.
کلاغ می‌دید کلمه، مردمان را می‌کشد.
او شکمی سیر خورد.
می‌دید کلمه، مثل بولدزر می‌درد
تمامی شهرها ویرانه می‌شوند. دوباره، او شکمی سیر خورد.
کلاغ می‌دید زباله‌ها دریاها را مسموم می‌سازند.
محتاط شد.
می‌دید نفس‌ کلمه، سرتاسر زمین‌ها را می‌سوزاند
تا زغالی غبار گرفته بشوند.
کلاغ به پرواز درمی‌آمد و آشکارا تماشا می‌کرد.

کلمه آهسته راه باز می‌کرد، به تمام دهان‌ها راه می‌یافت،
دهان‌هایی بدون گوش، بدون چشم.
کلاغ می‌دید کلمه شهرها را می‌مکد
انگار بر پستان گاوی شلخته و چاق آویخته باشد
تمامی مردمان را می‌نوشد
تا جاییکه دیگر هیچ باقی نمانده باشد،
تمامی‌شان درون کلمه، هضم شده باشند.

قحطی‌زده، کلمه لبان گنده‌ی خویش را بر
شکم متورم زمین نهاد، مانند یک مارماهی غول‌پیکر شده بود –
بعد از همانجا مکیدن را شروع کرد.

هرچند تلاش‌هایش بی‌نتیجه ماند.
او هیچ به‌جز مردمان را نمی‌توانست هضم کند.
پس چروکیده شد، ضعیف‌تر کوچک‌تر شد،
مانند یک قارچ از هم پاشید،
سیاه می‌شد.
عاقبت، دریاچه‌ای شور و مرده بود.
زمانه‌اش گذشته بود.
تنها صحرایی تلخ باقی مانده بود.
جابه‌جایش استخوان‌های مردمان زمین بر آن
می‌درخشید.

بر همینجا کلاغ گام برمی‌داشت
و عمیقاً به فکر فرو می‌رفت...!



شعر "یک فاجعه" از دفتر "کلاغ" / تِد هیوز / مترجم: سیدمصطفی رضیئی

من به یک آینه ، یک بستگی پاک قناعت دارم .

من نمی خندم اگر بادکنک می ترکد .

و نمی خندم اگر فلسفه ای ، ماه را نصف کند .

من صدای پر بلدرچین را ، می شناسم ،

رنگ های شکم هوبره را ، اثر پای بز کوهی را .

خوب می دانم ریواس کجا می روید،

سار کی می آید ، کبک کی می خواند ، باز کی می میرد،

ماه در خواب بیابان چیست ،

مرگ در ساقه ی خواهش

و تمشک لذت ، زیر دندان هم آغوشی.




زندگی رسم خوشایندی است .

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ ،

پرشی دارد اندازه ی عشق .

زندگی چیزی نیست ، که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود.

زندگی جذبه ی دستی است که می چیند .

زندگی نوبر انجیر سیاه ، در دهان گس تابستان است .

زندگی ، بعد درخت است به چشم حشره .

زندگی تجربه ی شب پره در تاریکی است .

زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد.

زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد.

زندگی دیدن یک باغچه از شیشه ی مسدود هواپیماست .

خبر رفتن موشک به فضا ،

لمس تنهایی « ماه » ،

فکر بوییدن گل در کره ای دیگر .



زندگی شستن یک بشقاب است .



زندگی یافتن سکه ی دهشاهی در جوی خیابان است .

زندگی « مجذور » آینه است .

زندگی گل به « توان » ابدیت ،

زندگی « ضرب » زمین د رضربان دل ما،

زندگی « هندسه ی» ساده و یکسان نفس هاست .



هر کجا هستم ، باشم ،

آسمان مال من است .

پنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین مال من است .

چه اهمیت دارد

گاه اگر می رویند

قارچ های غربت ؟ ....


@ماه /

نه رفیق ؛ خدای ِ محبوس ِ توی خونه سنگی رو نمی گم !

با وجدانت هستم !

وجدان خدای ماست ..!

اومدم بگم این چیه دستم خورد رو بازنشر ، خب این چیه ؟

هـ . ا . سایه

درود بر تو شهیِ بزرگ .. ; )

و ...

حتماً همچین جملاتی به گوشتون خورده !
باعث ِ تاسفه ! واقعاً ارزش زن توی جامعه ما همین قدره ؟!
و از همه چیز اسفناک تر اینه که همچین جملاتی رو از زبون یه زن بشوی !
زنی که شاید باورش شده کمترین و کم ارزشترین موجود ِ روی زمینه !

تأسف‌باره !

یاره دبستانیه من ...

من فهمیدم آنا تا حالا فک می کرده اسم من شبنمه

شهـــ ي بيزينس !
اي درد ! اي حناق ! اي سواستفاده گر ، اي سگ خيس مورب تو روحت اصن

نمی دونم ، شاید هم آشنا بود !