Nazanin
مترسک ناز می کند کلاغ ها فریاد می زنند و من سکوت می کنم.... این مزرعه ی زندگی من است ... خشک و بی نشان...
Nazanin
نه... این ها همش توهم است... نه کوه به کوه میرسد... نه آدم به آدم... حقتان را همان موقع که دم دستانتان است بگیرید...!
Nazanin
بـــاد آورده را بـــاد می بــرد ... قبــول ...! امــا تـــویی که بــا پــاهای خودت آمــده بودی ... چـــرا...؟
Nazanin
در نگاهِ تو ناخدایِ مغروریست و در من کشتی هایِ بی قراری که نامت را مدام سوت می کشند.
Nazanin
بے تـــــو چشـــــم دیدن چیــزهایے را که با تـــــــو دیده ام را نــــدارم
Nazanin
هیچ چیز فاجــعه نبـــــــود... فاجــعه یــــــــعنی... آنقدر در تو غــــــرق شده ام... که از تلاقى نگاهم با دیگرى... احساس خیانت مـــی کنمـــ!!! فاجــعه یــــــــعنی همین...
Nazanin
دستـــهــــــایتــــــــ / را كه باز كنــــــــے ... بهــــــ هــــیچــــ جـــــا بنـــــد نیستــــمــــــ ! ... سقوط میكنم ... / .
Nazanin
با بغض بخوانید................................ دلـــــتنگـــم...
Nazanin
مـن ویـرانــے ِ بعــد از عـــُـــبور ِ تـوام ...
Nazanin
دست روی دلم نذار! پـــا گذاشتی؛ کـــا[!]ت....
Nazanin
شاید آرام تر میشدم فقط و فقط اگر میفهمیدی شعر هایم به همین راحتی که میخوانی نوشته نشده اند...
Nazanin
در ایــن شبــهای بـــارانی غــــ ــم انگیز است تنـــــــهایــــــی بـــــــه امـــــــید نگـــــــاهی تلــخ که می آیـــــی به احســــاست قســــــم یـــ ـک شب دلم می میرد از حسرت و من آهسته میگویم : تـُـــــو هــــــــم دیـــــگر نمـــیـــایــــی .....
Nazanin
مـرا چـه بــه شــــاعـری ... در هیــچـ شعـری جــا نمـےشـــود این همه تنهایــــی ....