Nazanin
آستین لباسم را بلندتر از حد معمول گرفته ام طاقتم نیست دیدن جای خالی دستانت در دستانم
Nazanin
پيشاني اَم را بِبينـــ چيزيـــ نميبيني ؟!!! مثلاً ... خَطي ... زخمي... بَداقبالي... چيزي که بتوان تَمامـــ اين دردها را به آن نِسبَت داد...!!!
Nazanin
مترسک ناز می کند کلاغ ها فریاد می زنند و من سکوت می کنم.... این مزرعه ی زندگی من است ... خشک و بی نشان...
Nazanin
صحبت از پژمردن یک برگ نیست فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرُست فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست در کویری سوت و کور در میان مردمی با این مصیبت ها صبور صحبت از مرگ محبت، مرگ عشق گفتگو از مرگ ”انسانیت“ است!
Nazanin
نه... این ها همش توهم است... نه کوه به کوه میرسد... نه آدم به آدم... حقتان را همان موقع که دم دستانتان است بگیرید...!
Nazanin
درد ِ مـرا شـمــعـي ميفـهـمد كه بـراي ديـدن يـكــ چـيز ديگـر آتـــــشـــش زدنـــــــد . . .
Nazanin
دلم .. از جای خالی تو .. پــُــر است !!
Nazanin
می کوشم غــــم هایم را غـــرق کنم .... اما نامرد ها یاد گرفته اند شــنا کنند !
Nazanin
مواظب باش!!! با صدايش اگر دلت لرزيد... اگر از بدى هايش فرار نكردى ، ديگر تمام است... فاتحه روزهاى خوشت را بخوان ......
Nazanin
مـیــــــدونــــــی دلتــنـــگـــــی یــــعـنـــــی چــــی . . . ؟ دلـتــنــگــــــی یـعـــنـــــی بــشــیــــنـــــی بــــه خـــاطــــراتـتـــــــــ بــــا اون فــکــــر کــنـــــــی اونــــوقـتــــــــ یـــه لـبــخــنـــــد بـــیــــاد رو لـبـــتـــــــ . . . ! ولـــــــی چـنـــــد لـحــظــــــه بــعــــــد شــــــوری اشـکــــــ هــــای لــعــنـــتــــــی شـیــــریـــنـــــی اون خـاطــــراتــــــــ و از یــادتـــــــ بـبـــــــره . . . !
Nazanin
من استاد ِ به هیچ دلبستنم ساعتها به دیوار خیره میشوم و به تو نگاه میکنم که استاد ِ نبودنی ...
Nazanin
بـــاد آورده را بـــاد می بــرد ... قبــول ...! امــا تـــویی که بــا پــاهای خودت آمــده بودی ... چـــرا...؟
Nazanin
خــــُداے من... اَگـــــر بــِشکَــند اینــ بُغــضِــ گِـــره خـــورده نَــ عَرشــ و نَــ فَرشــ هیچــ یِکــ را نــــِمے خواهَـــــــــــمــ تَنــــــــــــهآ گرمے ِ نِــــــگاهَتــــ را مے خواهــَـــــــــــمــ کــ بپـــــوشآنَد سَـــردے ِ دِلَــمـــ را ...
Nazanin
آمَدَنَتــــــــــــــــــــــ را یَادَم نیستــــــــــــــــــــــ بی صِـــ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ــ ـ ـ ـ ــ ـــــــــــــــدا آمَدی آمَدی بی آنكه مـَن بخواهــــــ ـ ـ ـ ـ ـ ـــــــــم اَمــــّـــــــــــــــــــا اَكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــون با ذَرّه ذَرّه وجـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـــــــــــــــــــــــــــودم آمَدَنَتــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ را تَمَنـ ـ ـ ّ ـ ـ ـ ـ ــــا مي كُنَـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ــــــــم مِهمــــ ـ ـ ـ ــ ـ ـان ناخوانده قَلبَــــــ ـ ــ ـ ـ ـم بِمـــــــــ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـان كهـ مـــ ـ ـ ـ ـ ــاندنتــــــــــــ را سَختــــــــــــــــــــــــــــ دوستــــــــــــــــــ دارمــــــــ