جیغ و داد و ونگ
به دنیا اومدی،‌ بچه قشنگ
راستی،‌ می خواستی به دنیا بیایی؟
اینجا را دوست داری گلابی؟
زندگی را شروع کردی با داد و قال
مامان و بابا از اومدنت هستند خیلی خوشحال
این حماقت،‌ برای تو می ده،‌ خیلی حال
وقتی گرسنه ای،‌می کنی گریه و زاری
عوض کردنت برای مامان و بابا هست یه وظیفه،‌ آری
شبها وقتی همه جا هست خاموش
جیغ و هوارت، می خراشه گوش
اونوقت تورو باید گرفت در آغوش
بوسه نشه فراموش
وای دیگه دراومد آفتاب
بسه گریه،‌ بگیر آسوده بخواب
هر روز باید ازت بشه پرستاری
هی بغلت کنند،‌ عجب کاری
مامان و بابا می خوان برن جشن و بالماسکه
اما تو دوست داری روروک و کالسکه
هرکی نگاهت کنه جیغ می کشی فت و فراوون
نمی خواهی از بغل مامان و بابا بیایی تو بیرون
حمله می کنی به همه چیز مثل یه غارتگر
هر چی بخواهی،‌ همه حلقه به گوشند و فرمانبر
مامان و بابای بیچاره تو را می کنند تحمل
آخه خیلی نازی و گل و تپل و مپل
بعد از حمام می گیری می خوابی
تو موش کوچولوی گلابی
لبخند روی لب و چشمها خفته
تولدت مبارک ای غنچه

من، در هوای تو نفس می‌کشم
تو، در هوای دیگری
و این‌گونه
فرجامِ جهان را پیش می‌اندازیم!

( رضا کاظمی )

وقــــتی چــــیزی بــــرای از دســــت دادن نــــداری اداره زنــــدگی خیلــــی ســــــخت نیــــســــت!


وداع با اسلحه
ارنست همینگوی

حالا شد .

کافی‌ست به چیزی
مثلا درختی
برسی
بعد از رسیدن
دور شدن آغاز می‌شود

علیرضا روشن

کاشکی یه چیز گرونتر گفته بودم

صدرا هر وقت اسم یا عکس غذا باشه بدون استثنا یه اکیپ هستیم همیشه پا برجا
@یاس
@گـلـپــری
@فوژان
@Jangal
@VAHID

پس بگو...
میدونم حس نوشتنت قوی هست...

آره