مانند کودکی
که به بستنی نگاه می کند
به تو خیره می مانم،
لب می سایم
و آب دهان می بلعم،
به حسرت ِ بوسیدنت در خیابان
فکر می کنم
و نمی فهمم
که چرا باید خدانگهدار بگوییم
اصلن چرا باید این خیابان به انتها برسد
و چرا ساعت
ثابت نیست،

می فهمم ات که تو هم به اجبار
تن به رفتن می دهی،
اما این کودک ِ بی قرار
نه تو را درک می کند
و نه مرا.

معامله ای که رضایت ما شرطش نیست

کلا اهل آرایش نیستم . لاک تنفر دارم بشدت .به نظرم لاک سیاه برا شیطان پرست خوبه

نمیاد...

خاطره ها هیچگاه فراموش نمیشن فقط شدت و ضعف پیدا میکنن

حالا این عیال ما چی شکلی هس؟ هیوا تو هم اینقد غصه نخور مریم جونم ناراحت میشه

اره خو تازگی میرم تو عمق هشت متری نت میزارم تو لطف داری