روزی بود و روزگاری بود یک روز ملانصرالدین تصمیم گرفت گاوش را به بازار ببردو بفروشد پیش از رفتن به بازار آب و علف خوبی به گاوش داد و آن را به بازاربرد . یکی از آدم های بد کار وقتی دید ملانصرالدین گاوش را به بازار آورده تابفروشد فکر شیطانی به ذهنش رسید و نقشه ای کشید که سر بیچاره کلاه بگذارد اوبا عجله به سراغ دوستانش رفت و نقشه اش را با آن ها در میان گذاشت و طبق نقشهیکی یکی به طرف ملا نصرالدین رفتند .*اوّلی گفت: عمو جان این بز را چند می فروشی؟ ملانصرالدین گفت: این حیوان گاواست و بز نیست. مرد گفت: گاو است؟ به حق چیزهای نشنیده! مردم بز را به بازارمی آورند تا به اسم گاو بفروشند. ملاّ داشت عصبانی می شد که مرد حیله گر راهشرا گرفت و رفت .**دوّمی آمد و گفت : ملاّ جان بزت را چند می فروشی ملّا از کوره در رفت و گفت :مگر کوری و نمی بینی که این گاو است نه بز؟ ، مرد حیله گر گفت: (چرا عصبانی میشوی؟ بزت را برای خودت نگه دار و نفروش)**چند لحظه بعد سومّی آمد و گفت: «ببینم آقا این حیوان قیمتش چند است» ملا گفت:«ده سکه» خریدار گفت: ده سکه؟ مگر می خواهی گاو بفروشی که ده سکه قیمت گذاشتیاین بز دو سکه هم نمی ارزدملا باز هم عصبانی شد و گفت: گاو؟ پس چی که گاو می فروشمخریدار گفت : دروغ به این بزرگی! مگر مردم نادان هستند که پول گاو بدهند و بزبخرند.**ملاّ نگاهی به گاوش انداخت کمی چشم هایش را مالید و با خود گفت : «نکند مندارم اشتباه می کنم و این حیوان واقعاً بز است نه گاو» خریدار چهارمی سر رسیدو با لبخند آرامش گفت : ببخشید آقا! آیا این بز شما شیر هم می دهد؟ مّلا که شکدر دلش بود گفت : «نه آقا ، بز است ، به درد این می خورد که زمین را شخم بزند»خریدار گفت: «خوب حالا این بزت را چند می فروشی تا با آن زمینم را شخم بزنم»ملا با خود گفت: «حتماً من اشتباه می کنم مردی به این محترمی هم حرف سه نفرقبلی را تکرار می کند» معامله انجام شد . ملا گاوش را که دیگر مطمئن بود ، بزاست به دو سکه فروخت و به خانه اش برگشت**دزدها هم با خیال راحت گاو را به آن طرف بازار بردند و با خیال راحت فروختنداز آن به بعد وقتی خریداری بخواهد هر جنسی را به قیمت کمتری بخرد می گویند (بزخری می کنی)

دلم تنگ می شود گاهی
برای حرفهای معمولی
برای حرفهای ساده
برای "به چه هوای خوبی!" "دیشب شام چی خوردی؟"...
برای "راستی! ماندانا عروسی کرد." "شادی پسر زائید".
وچقدر خسته ام از "چرا"
از"چه گونه"
خسته ام از سوالهای سخت، پاسخهای پیچیده
از کلمات سنگین
فکرهای عمیق
پیچهای تند
نشانه های با معنا، بی معنا
دلم تنگ می شود، گاهی
برای
یک "دوستت دارم"ساده
دو "فنجان قهوه داغ"
سه "روز" تعطیلی در زمستان
چهار "خنده" بلند
و
پنج "انگشت" دوست داشتنی...

مصطفی مستور

به اخمت خستگی در می رود ،لبخند لازم نیست
کنـــــار سینی چــــای تـــــو اصلا قند لازم نیست

همیشـه دوستت دارم ـ بــــــــه جــــــان مــادرم ـ امــــا
تو از بس ساده ای ، خوش باوری ، سوگند لازم نیست

به لطف طعم لبهای تو شیرین می شود شعرم
غــــزل را با عسل می آورم ،هرچند لازم نیست

مرا دیوانــــه کردی و هنــــــــوز از من طلبکاری
بپوشان بافه های گیسویت را ،بند لازم نیست

"به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را "
عزیزم ، بس کن ، از این بیشتر ترفند لازم نیست

فدای آن کمانهای به هم پیوسته ات ، هر یک ـ
جـــدا دخل مـــــرا می آورد پیــوند لازم نیست

"بهمن صباغ زاده"