تا کی باید #تنهایی نبودنت رو ب ِ #رُخم بکشه ...

کجایی میخوام با تمام ِ قدرت #اسمت رو فریاد بزنم ...

سَلام

داداش دمت گرم
من یه چن مدت تنهام
میای پیشم برام غذا درس کنی؟

رحم کنهـ

سلآم..

واسه همون #کنج ِ خلوت ِ کافی شاپی که روبروت مینشتم و غرق ِ #چشمات میشدم و میگفتم جانم تو بخور من سیر ...

آخه ِ همیشه #خدا تشنه #چشماش بودم ...

آره من #چشم چرونه اون چشمات بودم ...

پا نمیشم مث ِ اون روزا برات بنویسم و اس ام اس کنم که #ذوق کنی ...

نه این روزا هر وقت #اونجوری میشم ...

پا میشم #ژیلت رو ور میدارم !!!

اینقدر میکشم رو #صورتم تا جایی ِ تمام ِ #حسرت-های ِ سر انگشتایی که

همیشه دوست داشتم #انگشتای ِ تو باشه ... هعی ...

آره میکشم رو صورتم تا پاک بشه از خیال ِ #آشفته ام ...

و تیپ میزنم به یاد ِ #قدیما ...

#هندزفری تو گوش میزنم بیرون ...

و ب ِ یاد یه خیابون شلوغ مث ِ شلوغی تجریش و ولیعصر ...

نه همون تهرانپارس باصفاتره ...

و بازهم قدم زدن با #رفیق ِ نابم ... #تنهایی ...

حک کردن #تنهایی رو تو لحظه ِ لحظه زندگی تا بمونه #یادگاری ...

اَمــــَد
آره من همون احمد ام .

اما این روزا اَمـــَدم !!!

این عکسو خیلی دوس داری ن؟؟؟

خو اخه ی جوری گفتی اَمَد .منم خیلی متاسف شدم نازنین عزیز