منم یه خمامی هستم پس؟

من قسمت ترک نشین ِ خمامم پس

مکان: فلکه دوم صادقیه...
+18 بود قر و فراش
حیف که فیلمی که گرفتم 22 مگابایته و نمیشه آپلود کرد

شب است و خوس آلودیم و مغزم زیاد کِشش نمیده، نسبت به روز البته وگرنه که
بارها میخواستم پست بزنم در مورد اینچیزا کلی بنویسم
چون معمولا پست هام پیشاپیش جواب سوالهایی هستش که ممکنه بعداً براشون بدم و از واکنش و جهبه گیری سازگاری ندارم یعنی تمرینم اینه
در اولین فرصت چند تا لینک میدم از قبل.


سبک رپ بهم انرژی بیشتری میده و اینکه جذابیتش اینه که حرف برای گفتن داره و مهم تر از همه صراحتش ِ ، البته با فحش و ناسزا قاطی نشه

نسبت به پاپ و سنتی که واقعا من رو لاقل (گرچه روی بقیه هم دیدم) شُل و بی‌حال میکنه
و #اکثراً آهنگ های پاپ (و شاید سنتی که کم گوش میدم زیاد نظر نمیدم) آه و ناله و جدایی هستش و طوری که نمیشه هم به موضوعات مختلف مثه اجتماع یا حتی زندگی روزمره و .. پرداخت
و من محدودیت #قافیه و خسته کننده و تکراری بودنش توی ذهنم نمی‌گنجه اینکه حرفی قبل از اینکه زده شه راحت پیش بینی بشه
خیلی حرفا بخاطر اینکه قافیه داشته باشه جهتش شاید بکل عوض شده باشه و به صرف قافیه خیلی حرفا زده نمیشه


و توی سبک رپ بیشتر از قافیه وزن مهمه و ریتمش و حرفایی که میخوان رو میزنن با محدودیت کمتری
در مورد موزیک پروفایل آهنگ هایی بوده بهتر از این که برای شبکه ی اجتماعی ایرانی دردسر ایجاد میکنه .
باید بگم این موزیک برای پاسداری از فرهنگ غنی ایران ساخته نشده اما من از قید و بند اینکه این مال ماست یا نه سعی کردم بیام بیرون
و هر چیز خوبی از هرکس و مال هرجایی باشه برام محترم و قابل قبوله
و هر کاری مثه تعصب الکی و جانب داری بی مورد حتی اگه از ایران باشه مورد قبولم نیس


واسه اینکه سوءتفاهم نشه باید گفت "اگر جنگ بشه بنده هم حتما از وطنم دفاع میکنم "
اما این نوع وطن پرستی که به زور بخوام از چیزی حمایت کنم که برام اهمیتی نداره مثه ورزش زورخانه ای از من برنمیاد ..