حس قشنگیست...نزول قطره قطره بودنِ آدمی از سیاهیه چشمانی پر امید...

امید... امید...امید... واژه ای که همیشه از نامم فراری بود....

امید تنها یک واژه است...بی جان و مرده...این منو توییم که فراری شده ایم!

این جمله هم جمله ایه واسه فریب دادن ِ خودمون/ امید قطب دوم ِ آهنرباست

دلم رو نسوزون امیر حسین... نسوزون

خوبه که.... یکدفه قسمتت میشه

قسمت رو نمیخوام رفیق... میخوام بطلبه... مراد میشه وقتی طلبیدنی باشه...

میشه داداش میشه

سلاری داش امیر . . .

برای خنده هات دعا میکنم. پایدار باشی همیشه

مرسی داش امیر

من

جفتتون خطرناک میزنین ها

نه من مثل کبریت بی خطرم

به اندازه ی تو نه امیر

امیرم که بی خطر ِ اصن

واقعآ