خورشیدِ پشتِ پنجره‌ی پلک‌های من
من خسته‌ام! طلوع کن امشب برای من


می‌ریزم آن‌چه هست برایم به پای تو
حالا بریز هستی خود را به پای من


وقتی تو دل‌خوشی، همه‌ی شهر دل‌خوشند
خوش باش هم به جای خودت هم به جای من


تو انعکاسِ من شده‌ای... کوه‌ها هنوز
تکرار می‌کنند تو را در صدای من


آهسته‌تر! که عشق تو جُرم است، هیچ‌کس
در شهر نیست باخبر از ماجرای من


شاید که ای غریبه تو همزاد با منی
من... تو... چه‌قدر مثل تو هستم! خدای من!!

لبخندی عجیب شیرین...

موافقم

واقعا ننگ به این صدا و سیمای میلی . نننننننگ. اگر یه لبنانی یا سوریه ای حروم میشد 2 ماه صدا و سیما اونارو میگفت. زلزله کشور خودمونرو اصلا..................

اوهم فریب قاب عکسی کهنه را خورد
با شک می آمد گرچه بی تردید برگشت

بعد از تو شادی بازهم آمد به خانه
اما نبودی، از همین رنجید ، برگشت

مثل فقیر خسته و درمانده ای که
از لطف صاحب خانه ناامید برگشت

بعد از تو دیگر دشمنانم شاد بودند
اما غم من تازه از تبعید برگشت

بعد از تو هردفعه دلم هرجا که پر زد
مثل نسیمی لای مو پیچید ، برگشت!



از : رویا باقری

لعنت به چشمانت : . . . !

بانوی افسرده ی ِ من . . .

@aynor

بس که پاکی / به چشمات قسم

اصلا کدامین حس؟ مرا زاییده تنها
یک له شدن مابین آدم آهنی ها !
یک چیز مثل ِ داستان یک تولد
یا نه ! عروسی بین این خانوم و آقا!
/ س/م/موسوی