امیر عزیز ... منتظریم ... زود بهمون سر بزن : ) ... علی یارت و برقرار باشی

چه خداحافظی غمگینی

تــو یــه فــ بده من میرم تا مــاهُ برمیگردم رفیق : ))

بقیه که خوب نمیشن ولی خُب سعی میکنم واسه همــون یه نفر : ط : )

زوود بیــا .. : ط

عمویی رفتم فرحزاد جات خالی : )

هیچ رفیقی 100درصد رفیق نیست...به وقتش که برسه جا میزنن..مث من رفیق داشتم سینه سوز ودوره دانشجویی باهم بودیم والان که کلی از دوره دانشجوییمون میگذره هنوز باهم ارتباط داریم..دم از رفاقت میزد...یه روز خیلی اوضاع مالیم وخیم بود..چک بیرون داشتم که بایستی پاس میکردم تنها اون میتونست چکمو پاس کنه وقرار بود 5روزه پول بهش برگردونم...فقط بهش گفتم موضوع اینجوریه گفت حتما پول میریزم تا چکت پاس شه..الان 3ماه میگذره وحتی جواب تلفنمو نمیده...اینه رفاقت که زیاد روش حساب بکشی..

... اینجا ست که باید بگیم باید چشمان ِ خودمون رو درست باز کنیم. هنوزم نمیخوام قبول کنم که اونا بی معرفتن...

امیر بیخیال باش....مر30 که باهم درد دل کردیم...موفق باشی...بای

ازت ممنونم شایان. یاعلی

گاهی قلب به جایی میرسه که برای تپیدن ، حضور ِ یه قلب ِ دیگه رو ، درست در نزدیکیش می طلبه... درست در نزدیکی ِ خودش....

همین یعنی حرف من
برخلاف روزهایی که جلوی چشمت ایستاده اما قلب هیچ واکنشی نشون نمیده

هیچ وقت این رو ندیدم که جلوم بایسته و قلبم خودزنی نکنه....

منم ندیدم.امیدوارم نبینیم : )