دل من تـنها بـود
دل من هرزه نـبـود ...
دل من عادت داشـت ، که بمانـد يک جا به کجا ؟!
معـلـوم است ، به در خانه تو !
دل من عادت داشـت
، که بمانـد آن جا ، پـشـت يک پرده تـوري که تو هر روز آن را به کناري بزني
دل من ساکن ديوار و دري ، که تو هر روز از آن مي گـذري
. دل من ساکن دستان تو بود
دل من گوشه يک باغـچه بـود که تو هر روز به آن مي نگري
راستي ، دل من را ديـدي ...؟