یک بار گفتم اما شدت مهربانی تان آنقدر زیاد بود که مجبورم کرد تکرار کنم از همه عزیزانی که زحمت کشیدند و با مهربانی هایشان مرا امروز بیاد رنده زندگی کردن انداختند متشکرم
با تمــام مداد رنگی های دنیــا... به هر زبانی که بدانی یا ندانی... خالی از هر تشبیه و استعاره و ایهام... تنهــا یک جمله برایت خواهم نوشت... دوسـتــــت دارم
این روزها کسی به خودش زحمت نمی دهد یک نفر را کشف کند زیبایی هایش را بیرون بکشد ... تلخی هایش را صبر کند... آدم های امروز دوستی های کنسروی می خواهند : یک کنسرو که فقط درش را باز کنند ... بعد یک نفر شیرین و مهربان از تویش بپرد بیرون و هی لبخند بزند و بگوید حق با توست ....حق باتوست....