خنده بر لب می زنم تا کس نداند درد من ...ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت

روی تخته سنگی نوشته شده بود:
اگر جوانی عاشق شد چه کند؟
من هم زیر آن نوشتم: باید صبر کند.
برای بار دوم که از آنجا گذر کردم زیر نوشته ی من کسی نوشته بود:
اگر صبر نداشته باشد چه کند؟ من هم با بی حوصلگی نوشتم: بمیرد بهتر است.
برای بار سوم که از آنجا عبور می کردم. انتظار داشتم زیر نوشته من نوشته ای باشد.

اما زیر تخته سنگ جوانی را مرده یافتم