صنما به خاک پایت، که به کنج بیت احزان
به ضرورتم نشیند، نه به اختیار بی‌تو

اگرم به سوی دوزخ، ببرند باز خوش خوش
بروم ولی به جنت، نکنم گذار بی‌تو

سر باغ و بوستانم، به چه دل بود نگارا
که به چشم من جهان شد، همه زرنگار بی‌تو

نفسی به بوی وصلت، زدنم بهست جانا
که چنین بماند عمری، من دلفگار بی‌تو

تو گمان مبر که سعدی، به تو برگزید یاری
به سرت که نیست او را، سر هیچ یار بی‌تو

خیابان آستانه، بعد از عبور از بازارچه حاجی اصغر و خیابان صابونی ها به کوچه‌ای باریک می‌رسی که عبور دو نفر هم‌زمان از آن میسر نیست
قدیمی ها تعریف کرده‌‌اند که در این کوچه بسیار تنگ و باریک، اگر در یک زمان دو نفر بخواهند عبور کنند، امکان آن وجود ندارد و حتما باهم برخورد خواهند کرد. به همین دلیل حتما با هم رودرو خواهند شد و اگر کینه و یا مشکلی بین آنها باشد، با این رودرو شدن از بین می
رود! بر این اساس اسم این کوچه به *کوچه قهر و آشتی *معروف شده است.
اگر چه امروز کوچه قهر و آشتی قدیم آن طور که باید، دیگر وجود ندارد اما عطر بهار نارنج در کوچه پس کوچه های این شهر به گونه ای در اعماق وجودت رخنه می کند که بدون اینکه به قول قدیمیها بهانه ای مثل کوچه قهر و آشتی وجود داشته باشد، نمی توان با کسی قهر بود

چارلی چاپلین

چقد نازن


الان که اومدم اینجا پروفت میبینم که خیلی دلم تنگت بود