گاهی آدم می افتد روی دور ضایعگی ...مکرر در مکرر ضایع می شود از این ور و از آن ور...
فعلن که دارم جان سختی می کنم و به روی خودم نمی آورم....../

احتمالا که توی کله‌ی پوک ما فرو برود این بودن ارزش دارد، بعد ما نشستیم دور هم که کاش نبودم و کاش می‌رفتم از اینجا و از این آیه یأس‌های خوشگل تریپ شاعرانه که حفظیم، حق‌مان است به خدا یکی بزند پس گردن‌مان.{در بازگشت از مجلس ختم}

با توام ، با تو ! خدا را ! بزنم یا نزنم ؟

همه ی حرف دلم با تو همین است که " دوست ..."

چه کنم ؟ حرف دلم را بزنم یا نزنم ؟

عهد کردم دگر از قول و غزل دم نزنم

زیر قول دلم آیا بزنم یا نزنم ؟

گفته بودم که به دریا نزنم دل اما

کو دلی تا که به دریا بزنم یا نزنم ؟

از ازل تا به ابد پرسش آدم این است :

دست بر میوه ی حوا بزنم یا نزنم ؟

گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا و فال کو؟

تقویم چارفصل دلم را ورق زدم
آن برگهای سبزِِ سرآغاز سال کو؟

رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند
حال سؤال و حوصله قیل و قال کو؟

آل احمد در نامه ها از با عجله نوشتن های دانشور گلایه دارد و در عوض دانشور در سرتاسر نامه هایش اعلام می کند که از قلم محکم و دلنشین جلال حتا در نامه نگاری ها سرمست است. (: