شاعر: شمس لنگرودی

شاعر: وصال شیرازی

سارا

ممنونم ، شما خوبید ؟

جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی

دل در غم عشق تو رسوای جهان تا کی

چون جان و دلم خون شد در درد فراق تو

بر بوی وصال تو دل بر سر جان تا کی

نامد گه آن آخر کز پرده برون آیی

آن روی بدان خوبی در پرده نهان تا کی

در آرزوی رویت ای آرزوی جانم

دل نوحه کنان تا چند، جان نعره زنان تا کی

بشکن به سر زلفت این بند گران از دل

بر پای دل مسکين این بند گران تا کی

دل بردن مشتاقان از غيرت خود تا چند

خون خوردن و خاموشی زین دلشدگان تا کی

ای پير مناجاتی در ميکده رو بنشين

درباز دو عالم را این سود و زیان تا کی

اندر حرم معنی از کس نخرند دعوی

پس خرقه بر آتش نه زین مدعيان تا کی

گر طالب دلداری از کون و مکان بگذر

هست او ز مکان برتر از کون و مکان تا کی

گر عاشق دلداری ور سوختهٔ یاری

بی نام و نشان می رو زین نام و نشان تا کی

گفتی به اميد تو بارت بکشم از جان

پس بارکش ار مردی این بانگ و فغان تا کی

عطار همی بيند کز بار غم عشقش

عمر ابدی یابد عمر گذران تا کی

مرسی داداش

@ᾋṨἬἝƓἬ

مشکلتون چیه ؟ شاید بتونم کمکی کنم

نوشته ی دیگران.

ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او

صد هزاران سجده کن در عشق یک یک جای او

جان ما را زندهٔ جاوید گردانی به قطع

گر نسيمی آوری از زلف عنبرسای او

گر سر انگشت بی حرمت به زلف او بری

دشنهٔ خونين خوری از نرگس شهلای او

پيک راهی تو به شمع روی او منگر بسی

تا نگردی همچو من پروانه نا پروای او

نيست دستوری که آری چهرهٔ او در نظر

کز نظر آزرده گردد چهرهٔ زیبای او

گر تو خواهی کرد کاری صد جهان جان وام کن

پس برافشان جمله بر روی جهان آرای او

جام جم پر آب خضر از دست عيسی چون خورند

همچنان خور شربتی از جام جان افزای او

منتظر بنشسته ام تا تحفه آری زودتر

سر به مهرم یک شکر از لعل گوهر زای او

جهد کن تا آن سمن را بر نيازاری به گرد

خاصه آن ساعت که روی آری به خاک پای او

تا نسازی چشم را از خاک پایش توتيا

کی توانی شد به چشم خویشتن بينای او

غسل ناکرده مرو تر دامن آنجا زینهار

زانکه نتوان کرد الا پاک دامن رای او

غسل کن اول به آب دیدهٔ من هفت بار

تا طهارت کرده گردی گرد هفت اعضای او

گر زیان کردی دل و دین در ره او ای فرید

سود تو در هر دو عالم بس بود سودای او