دلم گرفته ای دوست! هوای گریه با من
گر از قفس گریزم، کجا روم کجا من؟
کجا روم، که راهی به گلشنی ندانم
که دیده بر گشودم به کنج تنگنا، من
نه بسته ام به کس دل، نه بسته کس به من دل
چو تخته پاره بر موج رها رها رها من
ز من هرآنکه او دور چو دل به سینه نزدیک
به من هر آنکه نزدیک از او جدا جدا من
نه چشم دل به سویی نه باده در سبویی
که تر کنم گلویی به یاد آشنا من
ز بودنم چه افزود؟ نبودنم چه کاهد؟
که گویدم به پاسخ که زنده ام چرا من؟
ستاره ها نهفتم در آسمان ابری
دلم گرفته ای دوست! هوای گریه با من ...

سیمین بهبهانی

[لینک]

عالیه .

معنی آیه : مگر کسی که توبه کند و ایمان بیاورد و کارِ شایسته انجام بدهد
پس خداوند بدی‌هایشان را به نیکی تبدیل می‌کند.

برای خودم قانونی گذاشتم که فقط و فقط به کسی خیلی محبت کنم و برای کسی تب کنم و بمیرم و که از ته ته قلبم دوستش داشته باشم. دوست داشتنی برای خودم و نه وابسته به رفتار او، که اگر فردا انتظاری برآورده نشد یا ورقی برگشت و چهره و رفتار تازه ای از طرف مقابلم دیدم دلم نسوزد که من ال کردم و بل کردم پس چرا او اینطور پاسخ داد. هرگز از خرج کردن وقت و عاطفه و انرژی برایش پشیمان نباشم و بگویم من به احترام احساس و تشخیص و اعتماد آن لحظه‌ی خودم چنین کردم.جوابش هرچه باشد،باشد...

دیوانه‌ی عشقت را جایی نظر افتاده‌ست
کان جا نتواند رفت اندیشه‌ی دانایی

امّید تو بیرون برد از دل همه امّیدی
سودای تو خالی کرد از سر همه سودایی

زیبا ننماید سرو اندر نظر عقلش
آن کش نظری باشد با قامت زیبایی

گویند رفیقانم در عشق چه سر داری؟
گویم که سری دارم در باخته در پایی

زنهار نمی‌خواهم کز کشتن امانم ده
تا سیر ترت بینم یک لحظه مدارایی

در پارس که تا بوده‌ست از ولوله آسوده‌ست
بیم است که برخیزد از حُسن تو غوغایی

من دست نخواهم برد الّا به سر زلفت
گر دسترسی باشد یک روز به یغمایی

گویند تمنّایی از دوست بکن «سعدی»
جز دوست نخواهم کرد از دوست تمنّایی

نشدم راهي اين چشمه که سيراب شوم
تشنگی خاص‌ترين لذت دنياست رفيق!

بارها تا لب اين چشمه دويده است دلم
آبش اما فقط از دور گواراست رفيق!

اسم آن روز که ناميده‌ای اش روز وصال
در لغتنامه‌ی من «روز مباداست» رفيق!

«نيست در شهر نگاری که دل از ما ببرد»
بنشين شعر بخوان، دور جوان‌هاست رفيق!


سروده بانو انسیه سادات هاشمی

مهم فوائد و تبعات میل کردن آنست.