غروب تنهايي..عجيب نيست ..كمي كه نگاهش كني مي فهمي.. غروب يعني رفتن روشنايي و خورشيد ..يعني غم يعني دلتنگي..يعني شبهاي تاريك..يعني دلي پر درد ..يعني ابر باراني..يعني آسمان كبود... تنهايي يعني كنج اتاق بنشيدي و به پنجره زل بزني كه شايد چهره اش را پشت شنجره ببيني..تنهايي يعني وقتي كه صدايش را براي دقايقي مي شنوي و هميشه در ذهنت مرور مي شود تا بار ديگر كه بشنوي.. غروب يعني نبودن..خاكستر خاموش..قلبي خموش..خالي از حس رسيدن ..آرزوهاي دور و دراز.. غروب ..غروب تنهايي..