تو که نازنده بالا دلربايي
تو که بي سرمه چشمون سرمه سايي
تو که مشکين دو گيسو در قفايي
به مو گويي که: "سرگردون چرايي؟!"

بميرُم تا تو چشم تر نبيني
شرار آه پر آذر نبيني
چنان از آتش عشقت بسوزُم
که از مو رنگ خاکستر نبيني

دلُم دردي که دارد با که گويد
گنه خود کرده تاوان از که جويد
دريغا نيست همدردي موافق
که بر بخت بدُم خوش خوش ببويد

گل وصلت فراموشم نگردد
وگر خار از سر گورم برويد

سيه بختُم که بختُم واژگون بي
سيه روزُم که روزُم تيره گون بي
شدُم محنت کش کوی محبت
سيه روزُم که روزُم تيره گون بي
زدست دل که يا رب غرق خون بي


زعشقِت سوختُم اي جان کجايي
بماندُم بي سرو سامان کجايي
نه جاني و نه غير از جان چه چيزي
نه در جان، نه برون از جان کجايي؟

تولد استادددددددددددده هپی برت دی استاد امی هرکی با تو گپید غمناک شد

مرسی
یه گلدونم بده گلارو بزارم توش

شک بود اما تبدیل به یقین شد. . . . . .آشفتم به دل نگیر

طرحی از توکا نیستانی برای زندانی سیاسی، محمد نظری که تو زندان رجایی شهر در اعتراض به وضعش لبهای خودش رو دوخته

خدا رو شکر بالاخره ب راه راست منحرف شدی