بابک...
اینجا ایرانه یه گربه 7هزار ساله که تا وقتی زندست که نفت خام داره اینجا 4 فصله ولی تو دل مردمش برف زمستونو سرمایه داره اینجا آیینه ها تو رو به تو نشون نمیدن ببین گربه منو به کجا کشونده میگم مردم همه تو رویاهاشون قدم میزنن تقدیرو واسه همدیگه رقم میزنن اینجا چوبه داره تنبیه انحراف کشته تظاهره معنیه احترام اینجا آبرو سی دی تو دست بچته چیزی که دستتو بگیره دست حسرته اینجا دین من توجیح کثافت کاریه منه تو یه مجرمی حکم اسارت دادی به تنت چی دوست داری بشنوی از این بشر خواهر روسری سرت کن که من تحریک نشم اینجا صف اول نماز پست مقامه علم تجربه رو از بین برده روابط اینجا ریش بذار یقه ببند کارت رو غلتکه خنجر رو غلاف کن بشو وارد تو محلکه اینجا گفتن حقیقتم جواز نداره اینقدر مشگل داری که واست حواس نذاره اینجا بچه 10 ساله قمه به دستش مرض غمزدگی حالا زده به نسلش اینجا خاک اجدادیه ایران من بازم داره میشه ویرانه تر چرا عادت داری بالای سرت شلاق باشه وقتی ستاره ای نداری توی شبهات اره بنویس با خون مردم بی ستاره بنویس از جوونی که زندانو پیش رو داره بنویس عاقبت همه ماها در به دریه بنویس اینجا ایرانه
بابک...
اندازه دوست داشتن مهم نیست کیفیتش مهمه... همیشه یک دونه دوست داشته باشیم ولی مــــــــــردونه...
اینجا ایرانه یه گربه 7هزار ساله
14 سال و 26 روز و 7 ساعت و 53 دقيقه قبلکه تا وقتی زندست که نفت خام داره
اینجا 4 فصله ولی تو دل مردمش
برف زمستونو سرمایه داره
اینجا آیینه ها تو رو به تو نشون نمیدن
ببین گربه منو به کجا کشونده میگم
مردم همه تو رویاهاشون قدم میزنن
تقدیرو واسه همدیگه رقم میزنن
اینجا چوبه داره تنبیه انحراف
کشته تظاهره معنیه احترام
اینجا آبرو سی دی تو دست بچته
چیزی که دستتو بگیره دست حسرته
اینجا دین من توجیح کثافت کاریه منه
تو یه مجرمی حکم اسارت دادی به تنت
چی دوست داری بشنوی از این بشر
خواهر روسری سرت کن که من تحریک نشم
اینجا صف اول نماز پست مقامه
علم تجربه رو از بین برده روابط
اینجا ریش بذار یقه ببند کارت رو غلتکه
خنجر رو غلاف کن بشو وارد تو محلکه
اینجا گفتن حقیقتم جواز نداره
اینقدر مشگل داری که واست حواس نذاره
اینجا بچه 10 ساله قمه به دستش
مرض غمزدگی حالا زده به نسلش
اینجا خاک اجدادیه ایران من
بازم داره میشه ویرانه تر
چرا عادت داری بالای سرت شلاق باشه
وقتی ستاره ای نداری توی شبهات اره
بنویس با خون مردم بی ستاره
بنویس از جوونی که زندانو پیش رو داره
بنویس عاقبت همه ماها در به دریه
بنویس اینجا ایرانه گربه قلب زمینه
اینجا زندگی نمیکنن نفس میکشن
طعم خون برادرو از رو هوس میچشن
اینجا مادر بزرگامون قصه نمیگن
اخه بچه ها دیگه ته قصه رسیدن
اینجا منت رو به تلاش ترجیح میدن
سر صندلی تو مترو هم درگیر میشن
اخه تفریح سالم جوونها سیگاریه
دخترو زمین زدن از روی بیکاریه
اینجا ایرانه از بالا خشگله همین
ولی توش که میای یه چیزایی مشگله همین
اینجا جای بحث های سیاسی فقط توی تاکسیه
مهندس مملکتم پشت دخل واکسیه
ابنجا نابغه هامون همه بورسیه تو غربن
نخوانن برن مجبورن راضی بشن قلبا
اینجا هر کی به خودش میگیره ژست همراز
حتی پرنده ها هم ندارن حس پرواز
اینجا واسه خودش داره هر کی یه قبله ای
هیشکی فکر تو نیست تا وقتی زنده ای
کنار هر راه راست هزاران بیراهه هستش
اینده ای نداری چون که ایران بیماره نسلش
تا بخوای بجنبی پشتیا زیرت میکنن
خیلی راحت زخمی و پیرت میکنن
چشمای منه بازم میشه از غم خیس
قلم رو میندازم چون فردایی تو دستم نیست
فقط با رفتن راه میشه به جایی رسید
اینجا واسه رسیدن راهی جز رفتن نیست