کسي درد خنديدنم را نفهميد / و از ريشه پوسيدنم را نفهميد / همان اول راه او از من جدا شد / که به بيراهه پيچيدنم را نفهميد / زمين و زمان پشت سر ميزد / اما کسي بر زمين خوردنم را نفهميد / چنان نرم و آهسته در خود شکستم / که حتي ترک خوردنم را هم نفهميد ...