آب و آبی با تو می جوشد
آسمان یا هر چه دریايی است

سبز و سوری با تو می روید
زمین یا هر چه زیبایی است


ارغنون و عشق با تو می ماند
لحن دل یا آنچه لیلایی است

مهر و مینو با تو می تابد
آنچه روشن آنچه رویایی است

ماه و مه پیچیده در هم
فرصتی مانده است-
- پشت راز سبز جنگل
فرصتی بی وهم
پای رفتن هست و شوق نورسی-
- با من -
- سمت و سویی تا سحرزایی است

چشم می چرخد تو را و باغ می چرخد

من می گویم

خیل شب بوهای شادابی که می چرخند و می جوشند و می رویند-
- می گویند:

«در چه چشمی»
«با چه آیینی»
«چنین آیینه آرایی است »

من نمی دانم تو را آن سان که باید گفت
من نمی گویم چنین یا آنچنان
یا چون چرایی چند

از تو گفتن -
- پای دل در گِل
بالهای شعر من در بند

من نمی گویم

خیل بارانهای بار آور که می بارند و می پویند و می جویند-
- می گویند:

«تا نفس باقی است»
«فرصت چشمت تماشایی است»

محمدرضا عبدالملكيان