اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

"من شانه هایم را میخواهم و خیابان خواب هایم را"

نبودن تو "تلخ"

اشک های من "شور"

یادت "شیرین"

برای ورودت

بی هیچ رمزی باز می شود!...

کافی ست اشاره کنی

تا آتش بکشم

تمام تمهیدات امنیتی آغوشم را...

این اتاق

معبد من است...

در آن به ستایش "تو" بر می خیزم.

کلاغ های تنهاترین پرندگان جهان اند...

مشکی مشکی

اینجا همه چیز هست

هر چیزی که نتوان عاشق سینه چاکش نشد

حالا حتی باد هم بی تابی می کند نبودنت را
نمیبینی سرگردان کوه و بیابان شده؟

حوصله ی چشمانم بین دیوارهای تکرارآب رفته وهرروزکمترمیشود.

حرف هایی که قرار بود

به هم بزنیم

از یاد برده ایم

و گل ها

در دست هایمان خشکیده اند.

چشمهايت

امتحان الهي بود