اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

همه جا آرام است

بعضی دردها را باید کشید؛
باید که دردت بگیرد...
از پشت ِ مهره های گردنت؛

تا ستون ِ فقراتت،
هی تیر بکشد...
هی تیر...
تا بفهمی ، تنهایی!

مگـــر
بین منـــو تـــــو
چقــــدر فاصــــــــــــــــــــله اســـــت
که هـــر چــقــــدر
ســـکــــــوت میــــکنــــم ...

نـمیـشـنـوی ؟

فردا روزيست بزرگتر از امروز

و پايان من

هرگز آغازي را در پي نخواهد داشت

بي آنكه بداني

يك روز

با همين قلب مريض

در همين آفتاب

پرخواهم كشيد

مردی و نامردی ،


جنسیت سرش نمی شود،


معرفت که نداشته باشی ،


نامردی . . .

به کجا می خواهی بکشانی مرا؟!...

خواستم بگویم٬ تنهایم!

نگاه ِ خندانت٬ مرا شرمگین کرد!

میدانی دلتنگی‌ چیست؟

قطره اشکی است که هر شب بروی یادش می‌چکد،

قـویـتـریـن " مــــرد " دنـیـا هـم کـه بـاشـی...



مــحــتــاجــی!!



مــحــتــاج اشـک هـای عـاشـقـانـه یـک " زن "....

حس ات که بیاید
دیگر مهم نیست کجا هستم
یا چکار می کنم
آنگاه
فقط باید نوشت
از تو